ادریس بارزانی

ادریس بارزانی (به انگلیسی: Idris Barzani)‏ متولد ۳۱ ژانویه ۱۹۴۴، فرزند مصطفی بارزانی و برادر مسعود بارزانی، از چهره‌های مشهور سیاسی عراق و از رهبران خوشنام جنبش کرد بود. او یكی از رهبران برجسته جنبش كردها بشمار می‌رود. در سال ۱۹۶۱ با شروع جنبش كردستان عراق (شورش ايلول) بود شروع به كار كردند و بعد از مدتی با ابراز شايستگی خود را منتخب حزب در عضویت كمیته مركزی حزب دموكرات كردستان عراق به رياست مسعود بارزانی قرار داد و بعد از آن به عضو دفتر سياسی حزب انتخاب شد. در نشست‌های بین انقلابیون كرد و حكومت وقت بغداد به رياست احمد حسن بكر حضور داشت و تاثیر كارایی در پيشبرد اين نشست‌ها داشت.

در سال ۱۹۷۰ در بغداد اعلان بيان ۱۱ اذار و خود مختاری برای كردستان شد و نیز عضو هیات کردها (وفد كردی) بودند. در سال ۱۹۷۵ بعد از خيانت شاه ايران و يكسری اتفاقات بین‌المللی بین دولت‌ها و شكست انقلاب كردها با خانواده و كردهای ديگر عراقی آواره ايران شد، اما طولی نکشید كه دوباره انقلاب را شروع كرد با تشكيل رهبری مؤقت قياده المؤقته در عراق توانست ميدان دفاع از حقوق كردها را دوباره پر كند.

همچنین يكی از رهبران برجسته کرد بود که توانست همه حزب‌ها را بهم نزديك كند و يک جبهه متحد به نام جبهه كردستانی تشکیل دهد.

خانواده

او دارای هشت فرزند بود، شش پسر و دو دختر و نام همسر او نازدار رحمان بود. وی سال ۱۹۸۶ در ايران با سکته قلبی فوت كرد.

جستارهای وابسته

• فهرست مشاهیر کرد
• فهرست مشاهیر عراق