ادریس بارزانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ادریس بارزانی
شناسنامه
نام کامل ادریس مصطفی بارزانی
زادروز ۱۹۴۴
زادگاه روستای بارزان،
تاریخ مرگ ۳۱ ژانویه ۱۹۸۷
محل مرگ ارومیه، ایران
همسر(ان) نازدار رحمان
فرزندان شش پسر و دو دختر (از آن جمله نچیروان بارزانی)
خویشاوندان سرشناس مصطفی بارزانی(پدر)، مسعود بارزانی(برادر)
اطلاعات سیاسی
حزب سیاسی حزب دموکرات کردستان عراق

ادریس بارزانی (به کردی: ئیدریس بارزانی)، (متولد ۱۹۴۴-درگذشته ۳۱ ژانویه ۱۹۸۷)، فرزند مصطفی بارزانی و برادر مسعود بارزانی، از چهره‌های سیاسی عراق بود. در سال ۱۹۶۱ با آغاز جنبش کردستان عراق (شورش ایلول) شروع به کار کرد و بعد از مدتی خود را منتخب حزب در عضویت کمیته مرکزی حزب دموکرات کردستان عراق به ریاست مسعود بارزانی قرار داد و بعد از آن به عضویت دفتر سیاسی حزب انتخاب شد. در نشست‌های بین انقلابیون کرد و حکومت وقت بغداد به ریاست احمد حسن بکر حضور داشت.

در سال ۱۹۷۰ در بغداد اعلان بیان ۱۱ اذار و خود مختاری برای کردستان شد و نیز عضو هیات کردها (وفد کردی) بود. در سال ۱۹۷۵ بعد از خیانت شاه ایران و یکسری اتفاقات بین‌المللی بین دولت‌ها و شکست انقلاب کردها با خانواده و کردهای دیگر عراقی آواره ایران شد، اما طولی نکشید که دوباره انقلاب را شروع کرد[چه وقت؟] و با تشکیل رهبری موقت (به عربی: قيادة المؤقتة) در عراق توانست میدان دفاع از حقوق کردها را دوباره پر کند.

همچنین یکی از رهبران کرد بود که توانست همه حزب‌ها را به هم نزدیک کند و یک جبهه متحد به نام جبههٔ کردستانی تشکیل دهد.[نیازمند منبع]

خانواده[ویرایش]

او دارای هشت فرزند بود، شش پسر و دو دختر و نام همسر او نازدار رحمان بود. وی سال ۱۹۸۶ در ایران با سکته قلبی فوت کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]