اخو
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اخو یا اِکو (به یونانی: Ἠχώ) (به انگلیسی: Echo)، از الاهگان کوه هلیکون.
| اساطیر یونان باستان | ||||
| اخو | ||||
|---|---|---|---|---|
| فرانسوی: | اخو | |||
| عنوان: | مظهر پژواک | |||
| جنسیت: | مؤنث | |||
|
||||
بسیار پر حرف بود و با پرحرفی خود هرا را سرگرم میکرد تا زئوس به عشق بازیهایش بپردازد. هرا کاری کرد تا او نتواند حرف بزند و فقط انتهای کلمات دیگران را تکرار کند. عاشق جوان مغروری به نام نارکیسوس شد و چون در این راه ناکام ماند، تحلیل رفت و از او جز صدایش باقی نماند. نارکیسوس برکهٔ آبی یافت و آنقدر به انعکاس دلپذیر خود خیره شد تا مرد. .[۱]
پانویس [ویرایش]
- ↑ ویل دورانت،۸۶۴
جستارهای وابسته [ویرایش]
منابع [ویرایش]
- دورانت، ویل. تاریخ تمدن، یونان باستان (جلد دوم). ترجمهٔ امیرحسین آریانپور و دیگران. سرویراستار، محمود مصاحب. چاپ ششم. تهران: شرکت انتشارات علمی و فرهنگی، ۱۳۷۸. ISBN 964-445-001-9.
- اِکو
| در ویکیانبار پروندههایی دربارهٔ اخو موجود است. |