اخشورش

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اَحَشْوِروش (به عبری: אֲחַשְׁוֵרוֹשׁ) نام شاه ایرانی در سنت یهودی ماقبل مسیحی است که در عهد عتیق آمده‌است و در کتاب استر، دانیل، عزرا و کتاب توبیت دیده شده است[۱]بر طبق کتاب عزرا این شاه ایرانی بر هند تا اتیوپی حکمرانی می‌کرده است[۲]

ریشه نام اخشورش[ویرایش]

نام اخشورش (به عبری: ʾaḥašwerōš) به نظر می رسد نماینگر نام پارسی باستان خشایارشا، پسر و جانشین داریوش اول باشد که توسط یونانی ها خرخس[یادداشت ۱] نشان داده شده است. در نسخه یونانی کتاب استر، نام پادشاه پارسی ارتخرخس (احتمالاً اردشیر اول (465-424 پیش از میلاد) است. ولی این محتمل است که نام فارسی باستان اردشیر[یادداشت ۲] را برابر با نام عبری آن (اخشورش) کنیم.[۱]

عهد عتیق[ویرایش]

در کتاب استر[ویرایش]

هنری تیلور در نقش اخشورش در عکسی از جولیا مارگارت کامرون

در کتاب استر اخشورش بر بیش از ۱۲۶ استان از هند تا حبشه حکومت می‌کند و خراج بر زمین و سواحل دریا نهاد ولی هیچ سخنی از حمله ناموفق به یونان و ساختن پرسپولیس نشده‌است. اهمیت نویسندگان عهد عتیق موضوع مرتبط با استر یهودی است که جایگزین ملکه وَشتی شده‌است تا یهودیان در ایران را از برنامه‌های‌هامان شریر نجات دهد. بگفته مک‌کولوگ شاید ذراتی از حقیقت در پشت داستان استر باشد ولی کتاب در وضع حاضرش دارای اشتباهات و تناقضاتی است که باید بعنوان یک رمان تاریخی (نه روایت تاریخی) قلمداد شود. نام همسر خشایارشا به استناد هرودوت، آمستریس دختر اتانس بوده درحالی که هیچ اثری از وشتی یا استر در تاریخ هرودوت نیست[۱]

در کتاب دانیال[ویرایش]

در کتاب دانیال (9.1) مشکل ارجاعی به اخشورش مادی، پدر داریوش وجود دارد. هیچ فردی از ماد، با نام خشایارشا (اخشورش) به دنیا نیامده، و هرگز فرد مادی پسری به نام داریوش نداشته است.[۱]

در کتاب عزرا[ویرایش]

در کتاب عزرا (4.6) تصور می شود که خشایارشا بین داریوش اول و اردشیر اول حکومت می کند که از نظر تسلسل درست است.[۱]

در کتاب توبیت[ویرایش]

در قسمت توبیت بخت‌النصر و اخشورش نینوا را فتح و ویران کردند. در این مثال اخشورش فقط می‌تواند هووخشتره مادی باشد.در متون توبیت یافت شده در نسخه قدیمی سیناتیکوس، نام پادشاه ماد در آیه 14.15 اچیاچَرُس [یادداشت ۳] است.[۱]

یادداشت‌ها[ویرایش]

  1. Xerxes
  2. Artaxšaça
  3. Achiacharos

پانویس[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  • McCullough, W. S. “AHASUREUS”. In Encyclopædia Iranica. vol. 1. New York: Bibliotheca Persica Press, 1985. 634-635. Retrieved ۲۰۱۲-۰۷-۲۱. 
  • Gafni, Isaiah and Harold Louis Ginsberg. “AHASUERUS-XERXES”. In ENCYCLOPAEDIA JUDAICA. vol. 1. 2nd ed. New York: Thomson Gale, 2007. 538. ISBN ‎978-0-02-865929-9. 
  • Gutmann, Joshua. “AHASUERUS”. In ENCYCLOPAEDIA JUDAICA. vol. 1. 2nd ed. New York: Thomson Gale, 2007. 538. ISBN ‎978-0-02-865929-9. 

پیوند به بیرون[ویرایش]