اختلال شخصیت اسکیزویید

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اختلال شخصیتی اسکیزویید نوعی اختلال شخصیت است که فرد علاقه‌ای به داشتن روابط اجتماعی ندارد و نسبت به دیگران بی‌تفاوت است. این رفتار حالت مزمن دارد و علت آن هنوز مشخص نیست و شیوع آن حدود ۱٪ از جامعه است.

هر چند شخصیت اسکیزویید با روان‌گسیختگی علائم و عوامل ریسک مشترکی دارند امّا این مشکل به اندازه روان‌گسیختگی شخص را ناتوان نمی‌کند چون باعث توهم یا خیال و جدایی از واقعیت نمی‌شود. البته برخی آن را یک اختلال شخصیت نمی‌دانند و فقط آن را شخصیت اسکیزویید می‌نامند.

علائم[ویرایش]

طبق طبقه‌بندی بین‌المللی آماری بیماری‌ها اختلال شخصیتی اسکیزویید با حداقل ۴ مورد از موارد زیر قابل شناسایی است:

  • سردی احساسات، کمبود علاقه و کناره‌گیری
  • عدم توانایی در ابراز احساسات مثبت و منفی نسبت به دیگران
  • پافشاری برای انجام فعالیت‌ها به تنهایی
  • تعداد کم دوستان نزدیک و روابط و کمبود علاقه برای گسترش روابط
  • بی‌تفاوت نسبت به تعریف و تمجید یا نقد و نکوهش
  • فقط از کارهای معدودی لذت می‌برد.
  • بی‌تفاوت نسبت به شرایط و عرف جامعه
  • تمایل به درون‌گرایی و خیال‌پردازی
  • کمبود تمایل به تجربیات جنسی با دیگران

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]