احمد کاظمی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

از فرماندهان سپاه پاسداران انقلاب اسلامی و شرکت کننده در جنگ ایران و عراق.

در سال ۱۳۳۷ در نجف آباد یکی از شهرهای استان اصفهان متولد شد. در سن ‪ ۱۸‬سالگی، پس از تحصیلات دوره دبیرستان در به مبارزین در جبهه‌های جنوب لبنان پیوست.^[۱] وی پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران جزو اولین کسانی بود که به سپاه پاسداران پیوسته و از فرماندهان آن گشت.^{[نیازمند منبع]} به همین دلیل حکم مسوولیت‌های زیادی را از طرف آیت الله خامنه‌ای دریافت کرد. احمد کاظمی، با شروع جنگ ایران و عراق، با یک گروه ‪ ۵۰‬نفره در جبهه‌های آبادان حضور یافت و مبارزه را با عراق آغاز کرد.^{[نیازمند منبع]} در پایان جنگ این گروه ‪ ۵۰‬نفره روز اول جنگ با فرماندهی احمد کاظمی به یکی از لشکرهای قوی و مهم سپاه (لشگر زرهی ۸نجف اشرف)تبدیل شد.^{[نیازمند منبع]} با بکارگیری سلاح‌های به غنیمت گرفته شده از نیروهای عراقی‌ که به صدها تانک و نفربر و توپخانه و ماشین آلات جنگی بالغ می‌شد.^{[نیازمند منبع]}

با پیدایش جرقه‌های انقلاب اسلامی به مبارزه علیه رژیم شاهنشاهی پرداخت و در بیست و سه سالگی، در اوایل سال ۱۳۵۹ به کردستان رفت تا دشمنان داخلی انقلاب را سرکوب نماید.^{[نیازمند منبع]} او دوران جوانی خود را با حضور در جبهه‌های نبرد از کردستان تا جبهه‌های جنوب در سِـمت‌هایی چون: دو سال فرماندهی جبهه فیاضیه آبادان، شش سال فرماندهی لشکر ۸ نجف وپس از جنگ نیز یکسال فرماندهی لشکر ۱۴ امام حسین(ع)، هفت سال فرماندهی قرارگاه حمزه سیدالشهدا و قرارگاه رمضان و پنج سال فرماندهی نیروی هوایی سپاه.^{[نیازمند منبع]}

حضور مستقیم در خط مقدم جبهه باعث شد از ناحیه پا، دست، و کمر بارها مجروح گردیده و یک بار نیز انگشتش قطع شود.^{[نیازمند منبع]}

در طی این سالها به تحصیل نیزپرداخت ومدرک کارشناسی خود را در رشته جغرافیا و کارشناسی ارشد را در رشته مدیریت دفاعی گذراند و موفق شد دانشجوی دکتری در رشته دفاع ملی گردد. به علت کفایت و شجاعت آیت الله خامنه‌ای ۳ مدال فتح به وی اعطا نمود. وی در اواسط سال ۱۳۸۴ از سوی فرمانده کل سپاه، به فرماندهی نیروی زمینی منصوب شد. این فرمانده در آخرین دیدار خود با فرمانده کل قوا، تقاضای دعا برای شهادت خود را نمود.^{[نیازمند منبع]}