احمد فرامرزی

احمد فرامرزی
احمد فرامرزی
زادروز	۱۲۶۷ هجری خورشیدی گچویه، فرامرزان، ایران
درگذشت	۱۳۴۰ هجری خورشیدی تهران، ایران
آرامگاه	تهران
پیشه	رئیس دیوان محاسبات، وکیل مجلس، و مدیر روزنامه خاور
آثار	(تاریخ جنوب)

احمد بن شیخ عبدالواحد فرامرزی فرزند شیخ عبدالواحد (۱۲۶۷ - ۱۳۴۰) هجری خورشیدی نماینده مجلس شورای ملی بود.

زندگی

احمد فرامرزی در سال ۱۲۶۷ در گچویه یکی از دهستانهای بزرگ منطقهٔ فرامرزان از توابع بخش جناح شهرستان بستک هرمزگان دیده به جهان گشود. احمد فرامرزی به اتفاق برادرش عبدالرحمان فرامرزی در سنین جوانی برای تحیل بهشیراز می‌کوچند و بعد از سپری کردن دورانی سرانجام به تهران می آیند. احمد به استخدام کتابخانه مجلس شورای ملی در آمد و عبدالرحمن در وزارت معارف آموزش و پرورش مشغول تدریس زبان فارسی و ادبیات عرب در دارالمعلمین و دارالفنون گردید. احمد فرامرزی سپس ریاست دیوان محاسبات و نمایندگی مجلس رسید. او همچنین و مدیر روزنامه خاور بود. از احمد فرامرزی چند جلد کتاب در مورد منطقه جنوب تألیف کرده بود، وی در سال ۱۳۴۰ در تهران درگذشت.

مجله تقدم

مجله تقدم از شهریور 1306 تا فروردین 1308 در یازده شماره و 688 صفحه انتشار یافت، یکی از مجلات جدی زبان فارسی است. این مجله روزی به انتشار پرداخت که ایرانشهر و آینده دست از انتشار کشیده بودند و هنوز مجله ای مانند مهر در افق مطبوعالت طلوع نکرده بود که جانشین کاوه و ایرانشهر و دانشکده باشد. ظهور "تقدم" ناشی از بیداری و هشیاری دو برادر ایراندوست – احمد و عبدالرحمن فرامرزی – بود که به تاریخ و زبان ایران علاقه مندی بسیار داشتند و ضمنا در جستجوی آن بودند که راههای تجدد و ترقی و اصطلاحات اجتماعی را برای ایران بنمایانند. آنها می کوشیدند که تا حد ممکن از مجله کاوه پیروی کنند و مخصوصا از این روی که احمد فرامرزی به مقام فکری و علمی حسن تقی زاده اعتقاد داشت و در طول عمر خود پیروی از او میکرد. از نویسندگان برجسته ای که در این مجله آثار قلمیشان را می خوانیم یکی سید حسن تقی زاده است و دیگری محمود محمود، که به اسلوب مرسوم خود در مجله آینده و نشریات دیگر، مقالاتش را با نام قلمی « رسول نخشبی» منتشر می کرد. از ادبای مشهور جوانتر آن روزگار چون احمد کسروی، سعید نفیسی، محمدمطیع الدوله حجازی، دکتر صادق رضا زاده شفق، غلامرضا رشید یاسمی و مجتبی مینوی نیز مقالاتی می بینیم.

احمد فرامرزی که در زمره محققان ادبی بود رشته مقالاتی در مجله دارد به عنوان « تاریخ جغرافیا». او در آن سلسله دو پایه جغرافیایی قدیم بطلمیوسی و اسلامی را مطرح کرده و کتب جغرافیون اسلامی را به معرفی در آورده است.

فرامرزی در مقاله نخستین مجله نوشت: «مسئله دیگری را که ما باز اهمیت می دهیم اطلاع از ممالک همسایه شرقی مخصوصا اسلامی است که به عقیده ما نباید ایرانیان از آنه بی اطلاع باشند...» و این مبحث هنوز که هنوز است می تواند ادامه داشته باشد.

از مندرجات تحقیقی و ادبی مجله سلسله مقالات « جشن های ایرانی» به قلم مجتبی مینویی است که در آن اطلاعات مبسوطی راجع به مهرگان گردآوری شده است.

آثار علمی

او علاوه بر کتابها و مقالاتی درباره وضعیت و مردمشناسی جنوب ایران، کتاب "تاریخ رنسانس" نوشته سیدنی دارک را به فارسی ترجمه کرده است.

نمایندگی مجلس

او در دوره های قانونگذاری پانزدهم تا هجدهم در مجلس شورای ملی بود. در مجلس هفدهم که اکثریت در دست جبهه ملی بود، احمد به همراه برادرش عبدالرحمن و مهدی میراشرافی و جداشدگان از جبهه ملی چون ابوالحسن حائری زاده، حسین مکی، مظفر بقایی و علی زهری و شمس قنات آبادی شدیدترین مخالفتها را با دولت دکتر مصدق کردند که نتیجه آن تصمیم مصدق به انحلال مجلس هفدهم در تیرماه سال ۱۳۳۲ بود. کاری که به کودتا و سرنگونی دولت در امرداد ۱۳۳۲ انجامید. هواداران دکتر مصدق برادران فرامرزی را در کودتای 28 امرداد موثر میدانند. او پس از اینکه در روز ۲۸ امرداد رادیو تهران به دست مخالفان مصدق افتاد، در آنجا به همراه چندتن از دیگر نمایندگان، بر ضد مصدق سخنرانی کرد.

منابع

• کامله القاسمی، بنت شیخ عبدالله، بن علی «تاریخ لنجه» چاپ مکتبة دبی للتوزیع، چاپ دوم، سال ۱۴۱۴ هجری قمری، به (عربی).
• محمد، صدیق «تارخ فارس» صفحه‌های (۵۰ ـ ۵۱ ـ ۵۲ ـ ۵۳)، چاپ سال ۱۹۹۳ میلادی.