احمد سهراب

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

میرزا احمد سهراب، (۱۸۹۳-۱۹۵۸) نویسنده بهایی ایرانی-آمریکایی و بنیانگذار جامعه تاریخ جدید و کاروان شرق و غرب در نیویورک بود که در سال ۱۹۳۹ توسط شوقی افندی از آیین بهایی طرد شد.

او در اصفهان بدنیا آمد. پدر او عبدالباقی حاکم اصفهان بود و خود را از نسل محمد پیامبر اسلام می دانست.

علت طرد شدن[ویرایش]

بهاءالله شارع دین بهائی در کتاب اقدس از لزوم تشکیل بیت العدل چنین می نویسد:

چونکه هر روز را امری و هر حین را حکمی مقتضی، امور به وزراء بیت العدل راجع تا آنچه مصلحت وقت دانند معمول دارند

لیکن برخلاف این گفته پس از فوت عباس افندی که در حیفا اتفاق افتاد چند ماهی زمام امور بهائیان به دست ورقه علیا خواهر عباس افندی بود او در ضمن تلگراف و نامه هایی جامعه بهائی را متوجه کرد که زمامداری بهائیان پس از عبدالبهاء با شوقی افندی دختر زاده اش خواهد بود. پس از زمامداری شوقی افندی چند نفر از مبلغین معروف بهائی که خیال می کردند پس از عباس افندی در بیت العدل دارای سمتی خواهند بود از در مخالفت در آمدند و کتاب های متعددی بر رد بهائیان نوشتند (مانند کشف الحیل ، فلسفه نیکو و ... ) میرزا احمد سهراب - که از مبلغین بنام بهایی و مامور نشر امراله در آمریکا بود- به صورت دیگری عَلَم مخالفت برافراشت و الواح وصایا را که به نفع شوقی افندی بود مجعول شمرد و اینطور اظهار عقیده کرد که پس از فوت عباس افندی باید بیت العدل اعظم به نص کتاب اقدس تشکیل شود و کسی حق ندارد بر خلاف نص بهاءالله خود را پس از عبدالبهاء ولی امر بشمارد.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. ترابیان فردوسی, محمد. حالات و مقالات استاد شهاب فردوسی. ایران: صحیفه خرد, 1383. 505. ISBN ‎5-5-95414-946. 

مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Ahmad Sohrab»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۸ آوریل ۲۰۱۰).

پیوند به بیرون[ویرایش]