احسان نراقی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع بر طبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد. |
احسان نراقی متولد کاشان نویسنده، و جامعهشناس ایرانی، سالها معاون یونسکو بود. او از نوادگان ملا احمد نراقی صاحب مثنوي معروف طاقديس كه مثنوياي عرفاني و ذوق است،ميباشد.
نراقي در تهران به دنيا آمد، در روزگاري كه به قول خودش ديگر از سلطنهها و دولهها خبري نبود، تحصيلات مقدماتي را در تهران به پايان رساند و سپس براي ادامه تحصيل راهي فرانسه شد. نراقي در فرانسه در رشته جامعه شناسي سياسي درس خواند، او ميگويد هميشه مدلهاي تحقيقش را از جامعه ايران انتخاب كرده است و از اين بابت بسيار خوشحال است. او در سالهاي ابتدايي دهه 1330 به ايران آمد و شروع به تحقيق و تدريس در ايران كرد. نراقي در ايام جواني خود با بسياري از رجال آن دوران به حشر و نشر پرداخت و از اين رهگذر توانست افراد تاثير گذار را از نزديك بشناسد.
نراقی در دهه 40 و 50 شمسي وارد دستگاه پهلوي شد. ابتدا به عنوان مشاور نزديك فرح پهلوی و پس از آن هم به عنوان مشاور محمدرضاشاه. او در اين دوران با نظريه بازگشت به خويشتن در راديو و تلويزيون ايران به كار پرداخت و به همراه حلقه فكري اطراف فرح كارهاي فرهنگي چندي كرد. نراقي در اين دوران به عنوان فردي مليگرا و پايبند به اصول ايراني تلاش عمدهاي به خرج ميداد تا بتواند مردم را حول فرهنگ ايران نگه دارد. او با پيروزي انقلاب اسلامي در ايران در بهمن 1357 توسط كميتههاي انقلاب دستگير شد، اینکه وی چگونه توسط صادق خلخالی دادستان دادگاههاي انقلاب به اعدام محاکمه نشد، نامعلوم است. اما او پس از تحمل سه سال زندان آزاد شد و به خارج از ايران رفت. نراقی هنگامي كه آقاي مايور رييس يونسكو شد به عنوان مشاور فرهنگي وي انتخاب شد در اين حوزه هم اقدامات گوناگوني كرد.
[ویرایش] آثار
- از کاخ شاه تا زندان اوین
- آنچه خود داشت
- جامعه شناسی خودمانی
- آنچه خود داشت...
- اقبال ناممکن
