اجرای خیابانی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اجرای خیابانی یا نمایش خیابانی به اجرای هنر در مکان‌های عمومی در ازای دریافت انعام یا اعانه گفته می‌شود. این انعام می‌تواند پول یا مواد غذایی باشد. افرادی را که به این کار مشفولند اجرا کنندهٔ خیابانی می‌نامند. در فارسی خنیاگر یا مطرب و در اروپا تروبادور معادلی برای این‌گونه نوازندگان یا نمایش‌دهندگان است.

تاریخچهٔ اجرای خیابانی به روزگار باستان بازمی‌گردد.

گستردگی اجراهای خیابانی می‌تواند هرچیزی باشد که از نظر مردم سرگرم‌کننده است. از حرکات آکروباتیک، دلقک‌بازی، نقاشی کاریکاتور، تردستی و شعبده‌بازی و فالگیری گرفته تا نمایش کمدی، آوازه‌خوانی، رقص و اجرای آثار موسیقی کلاسیک. گرچه در ایران، این گستردگی وجود ندارد و معمولاً به مدح امامان مذهب تشیع به خصوص علی بن ابی‌طالب و علی بن موسی الرضا و همچنین سوگواری برای حسین بن علی اختصاص یافته‌است.

پیشینهٔ تاریخی[ویرایش]

تقریباً در همهٔ فرهنگ‌های بزرگ جهان، اجرا در مکان‌های عمومی برای دریافت انعام (پاداش) وجود داشته‌است. اجرای خیابانی در واقع گونه‌ای از استخدام هنرمندان و سرگرمی‌سازان قبل از اختراع ابزارهای ضبط و نشر آواها بوده‌است.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. بیرد, استفان (۲۰۰۰).تاریخچه و اثرات اجرای خیابانی در آمریکا - بن فرانکلین. حامیان اجراکنندگان خیابانی. بازیابی در ۱۷ فوریهٔ ۲۰۱۲.

منابع[ویرایش]

برای مطالعهٔ بیشتر[ویرایش]

پیوند به بیرون[ویرایش]