اثیرالدین عبدالله اومانی متخلص به اثیر شاعری است احتمالاً در دههٔ آخر سدهٔ ششم یا اوایل سدهٔ هفتم قمری میزیستهاست. در روستای اومان که قبلاً بر سر راه همدان به کردستان واقع بوده، به دنیا آمدهاست. برخی نیز نوشتهاند که اومان از توابع درجزین و جزء آن بودهاست. معاصر کمال الدین اسماعیل و رفیع لنبانی بود. به تناوب در کردستان و بغداد زیست و ظاهراً پیش از ۶۳۵ قمری سفری به اصفهان کرد. سلیمانشاه ایوهای و شجاعالدین ابن خورشید و اتابک مظفرالدین ازبک ابن اتابک و چند تن دیگر را مدح گفت. آن گونه که از اشعارش برمیآید با علوم زمان خود آشنا بود. به سبک انوری شعر میسرود ولی اشعارش از اشعار وی سادهتر بود. اشعاری نیز به عربی دارد. دیوانش را حدود ۵۰۰۰ بیت گفتهاند اما آنچه از وی باقی ماندهاست، کمتر از این است. چندین نسخه از دیوان وی موجود است که از جمله قدیمترین آنها در کتابخانهٔ مجلس و دیگری در کتابخانه موزه بریتانیایی است. احتمالاً در سال ۶۵۶ یا ۶۶۵ قمری درگذشتهاست.[۱]
- درخشان، مهدی. بزرگان و سخن سرایان همدان، جلد اول، بعد از اسلام تا ظهور سلسلهٔ قاجار. چاپ اول. تهران: انتشارات اطلاعات، ۱۳۷۴.
- شریفی، محمد. محمدرضا جعفری. فرهنگ ادبیات فارسی. تهران: فرهنگ نشر نو و انتشارات معین، ۱۳۸۷. شابک ۸-۴۱-۷۴۴۳-۹۶۴-۹۷۸.
[ویرایش] پیوند به بیرون
ماندگاران همدان، اثیرالدین عبدالله اومانی
|
مشاهیر استان همدان |
|
| شاعران و نویسندگان |
|
|
| عرفا و شخصیتهای مذهبی |
|
|
| شخصیتهای علمی و دانشمندان |
|
|
| شخصیتهای تاریخی قبل از اسلام |
|
|
| شخصیتهای تاریخی بعد از اسلام |
|
|
| ورزشکاران |
|
|
| مشاهیر معاصر |
|
|
