اثر هال-پچ
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اثر هال-پچ (به انگلیسی: Hall-Petch effect) یا رفتار هال-پچ که استحکامبخشی مرزدانهای نیز نامیده میشود، به پدیدهٔ افزایش تنش تسلیم مواد با کاهش اندازه دانهی آنها گفته میشود. رابطهٔ بین این پارامترها اولین بار توسط هال[۱] پیشنهاد شده و سپس توسط پچ[۲] بسیار گسترش یافت. این رابطه بصورت زیر بیان میشود:

که در آن
، تنش تسلیم
تنش اصطکاکی، k پارامتر قفل شدن و D قطر متوسط دانهها است.
مشخص شدهاست که این رابطه تا اندازه دانه حدود ۱۰ نانومتر برقرار است و با کوچکتر شدن اندازه دانه، با شروع لغزش مرزدانهای استحکام ماده کاهش مییابد.
منابع [ویرایش]
منابعی برای مطالعه بیشتر [ویرایش]
- K. Y. Wang, T. D. Shen. M. X. Quan and W. D. Wei, Hall-Petch relationship in nanocrystalline titanium produced by ball-milling, Journal of Materials Science Letters, Vol. 12, pp. 1818-1820, 1993. doi:10.1007/BF00539997
| این یک نوشتار خُرد پیرامون مهندسی مواد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |