اثر هال-پچ

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
رابطهٔ هال-پچ با کوچکترشدن اندازهٔ دانه‌ها از ۱۰ نانومتر و شروع لغزش مرزدانه‌ای دیگر صادق نیست

اثر هال-پچ (به انگلیسی: Hall-Petch effect)‏ یا رفتار هال-پچ که استحکام‌بخشی مرزدانه‌ای نیز نامیده می‌شود، به پدیدهٔ افزایش تنش تسلیم مواد با کاهش اندازه دانه‌ی آنها گفته می‌شود. رابطهٔ بین این پارامترها اولین بار توسط هال[۱] پیشنهاد شده و سپس توسط پچ[۲] بسیار گسترش یافت. این رابطه بصورت زیر بیان می‌شود:

\sigma_0=\sigma_i+kD^{-1/2}

که در آن \sigma_1، تنش تسلیم \sigma_0 تنش اصطکاکی، k پارامتر قفل شدن و D قطر متوسط دانه‌ها است.

مشخص شده‌است که این رابطه تا اندازه دانه حدود ۱۰ نانومتر برقرار است و با کوچک‌تر شدن اندازه دانه، با شروع لغزش مرزدانه‌ای استحکام ماده کاهش می‌یابد.

منابع [ویرایش]

  1. E.O. Hall, Proc. Phys. Soc. London, Vol. 643, p747, 1951.
  2. N.J. Petch, J. Iron Steel Inst. London, Vol. 173, p.25, 1953.

منابعی برای مطالعه بیشتر [ویرایش]

  • K. Y. Wang, T. D. Shen. M. X. Quan and W. D. Wei, Hall-Petch relationship in nanocrystalline titanium produced by ball-milling, Journal of Materials Science Letters, Vol. 12, pp. 1818-1820, 1993. doi:10.1007/BF00539997