اثر زیمان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
اثر زیمان در فیزیک به شکافتگی خطوط طیفی اتمها در حضور میدان مغناطیسی گفته میشود. این پدیده کاربردهای مهمی در تشدید مغناطیسی هستهای (NMR) و پروندهسازی تشدید مغناطیسی (MRI) دارد. اثر زیمان به خاطر فیزیکدان هلندی پیتر زیمان نامگذاری شده است.
در بیشتر اتمها آرایشهای الکترونی بسیاری هستند که انرژی یکسانی دارند. ولی در حضور یک میدان مغناطیسی این واگنی به هم میخورد، زیرا الکترونهایی که اعداد کوانتومی متفاوت دارند، از میدان مغناطیسی به شکلهای متفاوتی اثر میپذیرند. از این رو، با این که در آغاز اتمهای بسیاری انرژی یکسان داشتند، حالا انرژیهای گوناگونی داریم و این باعث میشود خطوط طیفی تازهای داشته باشیم که البته بسیار به هم نزدیک هستند.
[ویرایش] منابع
- Zeeman, P. The Effect of Magnetisation on the Nature of Light Emitted by a Substance. . Nature 55 (11 February 1897): 347.
