اثر دبای-فالکنهاگن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اثر دبای-فالکنهاگن (به انگلیسی: Debye–Falkenhagen effect) به افزایش رسانش رساناهای یونی (مانند الکترولیت‌ها) در اثر افزایش تحرک یونی هنگام اعمال جریانی با فرکانس بسیار بالا گفته می‌شود.[۱]

منابع[ویرایش]

  1. P. Debye, H. Falkenhagen, Dispersion von Leitfahigkeit und Dielektrizitatskonstante bei starken Elektrolyten, Physikalische Zeitschrift, Vol. 29 (1928), pp. 121-132.

منابعی برای مطالعه بیشتر[ویرایش]

  • J.E. ADERSON, The Debye-Falkenhagen effect: experimental fact of fiction?, Journal of Non-Crystalline Solids, vol. 172-174 (1994), pp. 1190-1194 doi:10.1016/0022-3093(94)90642-4

جستارهای وابسته[ویرایش]