اثر اوژه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اثر اوژه (به انگلیسی: Auger Effect) پدیده‌ای در فیزیک است که در آن سقوط یک الکترون از لایه بالا به درون جای خالی الکترونی لایه پایینتر، باعث تابش الکترون دیگری می‌شود. هنگامیکه الکترونی، اتم را ترک کند، یک جای خالی از خود بجا می‌گذارد. الکترون‌های لایه‌های بالاتر که پرانرژی‌ترند می‌توانند به این جای خالی رفته و انرژی آزاد کنند. انرژی آزاد شده می‌تواند به دو گونه باشد، یا بصورت فوتون تابش شود و یا به الکترون دیگری منتقل شده و باعث شود آن الکترون از اتم به بیرون پرتاب شود. الکترونی که بدین‌گونه از اتم خارج می‌شود را الکترون اوژه گویند.

مقدرا انرژی الکترون گسیل شده، وابسته به انرژی یونش لایه‌ای که اکترون در ان قرار دارد و انرژی انتقال الکترون است. در طیف‌سنجی الکترون اوژه، پرتو ایکس به نمونه تابانده می‌شود و شدت الکترون‌های اوژه بر حسب انرزیشان اندازه‌گیری می‌شود.

فرآیند وارانه‌ای نیز با نام ضربه اوژه در نیمه رساناها باشنده است که در آن، با ترکیب یک الکترون و یک جای خالی الکترونی، انرژی آزاد می‌کنند و این انرژی را به الکترونی در باند هدایت می‌دهند.

جستارهای وابسته[ویرایش]

طیف‌سنجی الکترون اوژه

منابع[ویرایش]

  • "The Auger Effect and Other Radiationless Transitions". Burhop, E.H.S., Cambridge Monographs on Physics, 1952
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ اثر اوژه موجود است.