اتوبوسرانی شیراز

سازمان اتوبوسرانی شیراز سازمانی است که مسئولیت توسعه و نگهداری از سامانهٔ اتوبوسرانی درون‌شهری در شهر شیراز را به عهده دارد.

شیراز از نخستین شهرهای ایران است که دارای شرکت واحد اتوبوسرانی درون‌شهری شده‌است. از ابتدای سال ۱۳۸۰ خورشیدی، سازمان اتوبوسرانی شیراز در امر واگذاری اتوبوس‌ها به بخش خصوصی اقدام نموده‌است؛ به‌طوری‌که هم‌اکنون بیش از ۹۰ درصد از این ناوگان به بخش خصوصی واگذار گردیده‌است.

پیشینه سازمان

سازمان اتوبوسرانی شیراز و حومه در سال ۱۳۴۵ خورشیدی تأسیس گردید. در آن سال ۱۰ دستگاه اتوبوس به صورت نقد و اقساط از شرکت ایران ناسیونال خریداری شد. کارکنان شرکت عبارت بودند از ۱۰ نفر راننده، ۴۰ نفر کمک‌راننده، ۵۰ نفر بلیت‌فروش و ۱۰ نفر تعمیرکار و بازرس. حقوق روزانهٔ هر راننده به‌صورت تمام وقت (۶ صبح تا ۱۰ بعدازظهر) مبلغ ۱۶۰ ریال و هر نفر کمک‌راننده و بلیت‌فروش ۸۳ ریال تعیین شده‌بود. با اتوبوس‌های خریداری شده، خط‌های یک، دو و سه راه‌اندازی شدند که این امر با استقبال مردم روبه‌رو گردید.

فعالیت‌های سازمان

فعالیت‌های سازمان اتوبوسرانی شیراز و حومه عمدتا به سه بخش زیر تقسیم می‌شود:

1. بخش اداری و مالی که به طور کل وظیفه آن برنامه ریزی نیروی انسانی و تجهیزات فنی و اداری است.

1. بخش خدماتی که عمده وظیفه آن ارائه سرویس‌های منظم، نظارت برحسن انجام امور حمل ونقل، نظارت بر مینی بوسرانی، اصلاح شبکه خطوط و ایستگاه‌ها و آموزش شهروندان می‌باشد.

1. بخش فنی و تخصصی که عمده وظیفه آن برنامه ریزی فنی، تعمیر و نگهداری اتوبوس ها، رسیدگی به امور تصادفات و رفع اختلاف و احداث و راه اندازی مرکز معاینه فنی خودروها می‌باشد، تقسیم می‌شود.

منابع

• «سازمان اتویوسرانی شیراز» ‎(فارسی)‎. بازبینی‌شده در ۲۶ مه ۲۰۰۹.