اتلولف وسکس

اتلولف
شاه وسکس
دوران	۸۳۹-۸۵۶
مرگ	۸۵۸
محل مرگ	کنت
آرامگاه	نخست استینینگ و بعدتر کلیسای جامع وینچستر
پیش از	اتلبالد
پس از	اگبرت
همسران	آزبر (درگذشت ۸۵۰) جودیت (ازدواج ۸۵۶)
دودمان	خاندان وسکس
پدر	اگبرت
فرزندان	اتلبالد اتلستن اتلرد آلفرد بزرگ

اتلولف (به انگلیسی: Aethelwulf یا Ethelwulf، به انگلیسی باستان: Æthelwulf) (درگذشتهٔ ۸۵۸) از فرمانروایان آنگلوساکسونی انگلستان و شاه وسکس از ۸۳۹ تا ۸۵۶ بود. او با مرسیا متحد شد و توانست در برابر تجاوزهای وایکینگ‌های دانمارکی ایستادگی کند.

زندگینامه

اتلولف پسر اگبرت، شاه قدرتمند وسکس (حکومت ۸۰۲-۸۳۹) بود و پس از مرگ پدرش در ۸۳۹ و در حالی‌که ۴ سال از هجوم گستردهٔ دانمارکی‌ها به سواحل انگلیس می‌گذشت بر تخت پادشاهی نشست. در ۸۵۱ او توانست بر لشکر عظیمی از دانمارکی‌ها در مکانی به نام آکلیا در سوری پیروز شود. اتلولف سپس برای اتحاد با مرسیا در ۸۵۳ دخترش را به ازدواج برگرد، شاه مرسیا در آورد و خودش نیز با آزبر، دختر اسلاک همپشایر ازذواج نمود. آن دو صاحب ۵ پسر شدند که ۴ تن از آنها به پادشاهی رسیدند. آزبر در حدود ۸۵۰ درگذشت.

اتلولف فردی مذهبی بود و همراه با پسر محبوبش آلفرد در ۸۵۶ به منظور زیارت به رم رفت. او در بازگشت و به منظور اتحاد با شارل دوم کچل، پادشاه فرانک غربی، با دختر او جودیت در ۱ اکتبر ۸۵۶ ازدواج نمود. اما در غیاب اتلولف پسر بزرگش اتلبالد، که گمان می‌برد برادر کوچکترش آلفرد که محبوب پدر بود پس از مرگ او به پادشاهی وسکس برسد با سو استفاده از فرصت پیش‌آمده قدرت را در دست گرفته بود.

در مقابل اتلولف علی‌رخم برخورداری از حمایت نسبی به‌منظور جلوگیری از جنگ و خونریزی شرایط پیش‌آمده را پذیرفت و به مقام پیشتر خود که فرمانروایی کنت بود بازگشت و تا پایان عمر حکومت آن سرزمین و چند استان شرقی دیگر را در اختیار داشت. او در این مدت تمام تلاش خود را به‌کار بست تا از درد و رنج بینوایان در کنت بکاهد و وصیت نمود تا پس از او نیز غذا، نوشیدنی و مسکن برای افراد نیازمند درنظر گرفته شود. اتلولف در ۸۵۸ درگذشت و مردمش بر او سوگواری بسیار کردند. او را نخست در استینینگ به خاک سپردند اما بعدتر جسدش را به کلیسای جامع وینچستر منتقل نمودند.