اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

اتحادیه همکاری‌های منطقه‌ای جنوب آسیا (سارک) یک سازمان سیاسی و اقتصادی متشکل از هشت کشور در جنوب آسیا است. مجموع کشورهای عضو آن تقریباً ۱.۵ میلیارد نفر از جمعیت جهان را تشکیل می‌دهد که از نظر جمعیت دایره تاثیر آن از هر سازمان منطقه‌ای دیگر بیشتر است. این سازمان در ۸ دسامبر ۱۹۸۵ توسط هند، پاکستان، بنگلادش، سریلانکا، نپال، مالدیو و بوتان تأسیس شد. در آوریل ۲۰۰۷، چهاردهمین نشست اتحادیه افغانستان هشتمین عضور آن شد.

(اصطلاح سارک ، از حروف نخست واژگان: South Asian Association For Regional Cooperation مأخوذ گردیده است و به معنی: “اتٌحادیۀ جنوب آسیا برای همکاری منطقه‌ای” می‌باشد. این اتٌحادیه ، در سال ۱۹۸۵ ، از هفت کشور: بنگلادش ، پاکستان ، سریلانکا ، مالدیو ، نپال ، هندوستان و یونان ، تشکیل شده است.هدف از تشکیل این اتٌحادیه ، افزایش همکاری‌های متقابل ، میان کشورهای عضو می‌باشد. دبیرخانۀ دائمی سارک ، در “کاتماندو” پایتخت کشور “نپال” واقع است)

منابع [ویرایش]