ابودرداء
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابودرداء از اصحاب محمّد پیامبر اسلام و از انصار است. او در بین صحابه به حکیم امّت معروف است. ابودرداء، معاذ، زید ابن ثابت، و ابوزید در جمع آوری قرآن نقش داشتند. ابودرداء با سلمان فارسی پیوند برادری بست. وی در سال ۳۲ هجری در مدینه درگذشت و عثمان بر جنازهٔ وی نماز گزارد.
[ویرایش] منابع
- بامداد اسلام، عبدالحسین زرّین کوب، تهران: امیرکبیر، ۱۳۶۲
- تاریخ خلفا، رسول جعفریان، تهران: قلم، ۱۳۷۱
|
|||||