عبدالکریم بن هوازن قشیری (اختصاراً:قُشیری)از فیلسوفان مسلمان در سده چهارم و پنجم هجری قمری بود.وی همچنین در علم حدیث، کلام، فقه و تفسیر قرآن دانش های تخصصی آموزش دید.مهم ترین اثر وی الرسالة القشیریة نام دارد.او در زمانی زندگی می کرد که خلافت عباسیان در جهان اسلام حکم می راند و غزنویان در ایران فرمان می دادند.وی معاصر با ابوسعید ابوالخیر بوده است.
قشیری ار بزرگان تصوف در قرون چهارم و پنجم می باشد از اکابر علما و مشایخ متصوفه، نسبتش به یکی از خاندان هایِ عربیِ مهاجر به نیشابور یعنی بنی قشیر می رسد مادرش دختر محمد بن سلیمان استوایی سلمی است، بنابراین از سوی پدر قشیری و از سوی مادر سلمی بود.
ابوالقاسم عبدالکریم بن هوازن بن عبدالملک بن طلحه بن محمد قشیری
عبدالکریم بن هوازن قشیری ملقب به زین الاسلام در ماه ربیع الاول ۳۷۶ در استوا -ربع نیشابور- چشم به جهان گشود و در روز ۱۶ ربیع الثانی ۴۶۵ در نیشابور درگذشت.
- ویکیپدیای انگلیسی مدخل Abd al-Karīm ibn Hawāzin Qushayri
