ابوالقاسم غفاری

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
ابوالقاسم غفاری
[[پرونده: |200px]]
زادروز ۲۵ خرداد ۱۲۸۶ ۱۸ ژوئن ۱۹۰۷(۱۹۰۷-06-۱۸) ‏(۱۰۷ سال)
پدر و مادر تهران
مرگ ۱۴ آبان ۱۳۹۲ (سن ۱۰۶ سالگی)
آمریکا
ملیت ایرانی
پیشه فیزیکدان، ریاضیدان
دانشگاه امپریال کالج
دلیل سرشناسی استاد دانشگاه تهران، پژوهشگر ناسا و مؤسسه ملی فناوری و استانداردها

ابوالقاسم غفاری (زاده ۲۵ خرداد ۱۲۸۶، تهران، محله سرچشمه - درگذشته ۱۳۹۲ در ایالات متحده آمریکا)، دانشمندان حوزهٔ علوم ریاضی، فیزیک و صنعت فضا بود. او، نخستین ایرانی شاغل در سازمان فضایی ایالات متحده (ناسا) بوده‌است.

او سال‌ها مشغول پژوهش‌هایی در حوزهٔ علوم ریاضی و فیزیک بوده که همکاری با آلبرت اینشتین در مرکز مطالعات پیشرفته‌ی پرینستون در نیوجرسی ایالات متحده بر روی نظریهٔ «وحدت میدان» (Grand Unification Theory) و الکترومغناطیس، از برجسته‌ترین این پژوهش‌ها ست.

او پس از خواندن ریاضیات در مدرسه دارالفنون، به فرانسه رفته و دکترای ریاضیات و فیزیک را در سال ۱۹۳۶ از دانشگاه سوربن دریافت کرد. از ۱۹۳۷ تا ۱۹۳۹ در دائره جفرافیای سازمان ارتش مشغول بود. در جلسه دفاع تز او در پاریس محمدعلی مجتهدی گیلانی و غلامحسین صدیقی حضور داشتند. از سال ۱۹۳۹ تا ۱۹۴۵ خورشیدی استاد دانشسرای عالی شد اما به عنوان استاد مدعو در کینگز کالج حضور یافت. در ۱۹۵۰ با بورس فولبرایت به دانشگاه هاروارد رفت. پس از یک سال به مؤسسه مطالعات پیشرفتهٔ دانشگاه پرینستون منتقل شد. در ۱۹۵۲ به دانشکده علوم دانشگاه تهران بازگشت اما چون محیط را برای تحقیق و پرورش آزاد فکر مناسب نمی دید در ۱۹۵۶ میلادی / ۱۳۳۵ خورشیدی به آمریکا بازگشت و ریاضیدان ارشد بنیاد ملی استاندارد آمریکا شد. پس از تاسیس ناسا در ۱۹۵۸، با هیو درایدن آشنا شد که چندی بعد به سمت معاون ناسا برگزیده شد و همو بود که غفاری را برای برنامه مسیریابی آپولو به ناسا دعوت کرد. همکاری وی با ناسا در ۱۹۷۱ خاتمه یافت و در ۱۹۷۲ به ایران برگشت.

استاد غفاری روز سه شنبه ۱۴ آبان ۱۳۹۲ در ساعت ۱۰ و ۵۵ دقیقه شب در سن ۱۰۶ سالگی درگذشت.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. حسن سالاری. «ابوالقاسم غفاری: هموارکنندهٔ راه آپولو». تارنمای جزیره دانش، ۸ مرداد ۱۳۹۲. بازبینی‌شده در ۲۰ مرداد ۱۳۹۲. 

منابع[ویرایش]