ابوالفضل بستی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
ابوالفضل الحافظ القاضی بن موسی البستی، یکی از فضلا و عرفای نامدار در تاریخ تصوف سیستان است. این عارف، محدث و عالم مشهور سیستانی، صاحب تالیف کتابهای متعددی از جمله کتاب شرح شفا میباشد.
در کتاب ریاض العاشقین آمده است که: شیخ ابوالفضل بعد از شیخ احمد غزالی به هدایت سالکان مشغول بود.
وی با شیخ ابونجیب سهره وردی و عین القضاه همدانی برادر طریقت بوده است. ابوالفضل بستی در سال ۵۵۰ هجری قمری در زمان سلطان سنجر بن ملکشاه سلجوقی وفات یافت.
منبع [ویرایش]
- سید باقر حسینی. کتاب علما و دانشمندان سیستان. ناشر روابط عمومی دانشگاه زابل.
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
