ناصر (خلیفه)

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
(تغییرمسیر از ابوالعباس احمد ناصر)
پرش به: ناوبری، جستجو
ناصر (خلیفه)
سی و چهارمین خلیفه عباسی
دوران ۵۷۵-۶۲۲ قمری
نام کامل أبو العباس الناصر لدین الله أحمد بن الحسن المستضئ
لقب(ها) ناصر
زادروز ۱۱۵۸ (میلادی)
مرگ رمضان ۶۲۲ (قمری)
۲۰ مهر ۶۰۴ خورشیدی
۱۲۲۵ (میلادی)
محل مرگ بغداد
پیش از ابونصر محمد ظاهر
پس از ابومحمد حسن مستضی
پدر ابومحمد حسن مستضی
دین شیعه امامی

ابوالعباس احمد ناصر (عربی: أبو العباس الناصر لدین الله أحمد بن الحسن المستضئ)، که با لقب الناصر لدین الله نیز شناخته می‌شود، سی‌وچهارمین خلیفه عباسی در بغداد بود که از سال ۱۱۸۰ تا ۱۲۲۵ میلادی خلافت را برعهده داشت. او مذهب شیعه داشت.[۱]

Khwarezmshahs jital 1200-1220 Taliqan.jpg

در سال ۱۱۵۸ میلادی زاده شد. لقب او «ناصر لدین الله» به معنی یاری رساننده به دین خدا است. او قصد داشت خلافت را به شیوه نخستین بازگرداند؛ او بغداد را به بهترین شیوه مدیریت نمود و قصد داشت قدرت و سیطره خود را در ایران و عراق گسترش دهد؛

خلیفه الناصر لدین‌الله که طرفدار علویان و متمایل به مذهب شیعه بود، پس از رسیدن به خلافت به اهل فتوت مایل شد و در سال ۵۷۸ هجری قمری بدست مالک‌بن‌عبدالجبار، به کسوت فتیان (فتوت یا جوانمردان) درآمد و سراویل (شلوار) اهل فتوت را پوشید. او برای امرا و سلاطین مسلمان تحت امر خود نیز شلوار فتوت و آب‌نمک فتوت می‌فرستاد و در دوره او فتوت گسترش یافت.[۲]

ناصر آخرین خلیفه قدرتمند عباسی پیش از فروپاشی خاندان خلافت به دست مغولان است. در سالهای نخستین خلافت، او با سلجوقیان در تکاپو بود؛ خوارزمشاهیان به جنگ با سلجوقیان مشغول بودند و بسیاری از استانهای ایران را که پیشتر سلجوقیان در دست داشتند، از آنها گرفتند؛ خلیفه قصد دوستی با «تکش خوارزمشاه» را داشت؛ اما آنها وارد جنگ و کشمکش با خلیفه شدند. ناصر، در شعر و ادبیات دستی داشت و به روایت حدیث می‌پرداخت.

او در سال ۱۲۲۵ درگذشت، خلیفه پس از وی ظاهر عباسی بود.

پانویس[ویرایش]

  1. جعفریان, رسول. تاریخ تشیع در ایران از آغاز تا قرن دهم هجری (تهران). ج. 1. علم, 1387. ص 83. بازبینی‌شده در 2013-12-21. 
  2. هانری کربن، آیین جوانمردی، از افزونه فتوت و خلافت (عباسی) نوشته عباس اقبال، صفحه ۱۰۳.

منابع[ویرایش]

  • سبیب رحیم. اخبار الدوله العباسیه و فیه اخبار العباس و اولاده. ترجمهٔ عبدالعزیز دوری. عبدالجبار مطلبی. قاهره: دارالطلیعه، ۱۹۷۱. ۲۶۵. 
  • محمد خضری. الدولة العباسیة. ترجمهٔ عبدالعزیز دوری. محمد ضناری. قاهره: دارالکتب العلمیه، ۱۴۱۹. ۱۴۴. 
  • فاروق عمر. الخلافة العباسیه فی عصر الفوضی العسکریه ۲۴۷/۳۳۹ه - ۸۶۱/۹۴۶م: دراسة تاریخیة لبوادر التسلط العسکری علی الخلافة العباسیة. سعید شورایی. قاهره: دارالإحسان، ۱۴۲۱. ۸۸. 
  • رسول جعفریان. تاریخ اسلام از پیدایش تا ایران اسلامی. مرتضی رحیمی. قم: انتشارات حوزه علمیه، ۱۳۷۸. ۸۸. 
  • کربن، هانری. آیین جوانمردی. ترجمهٔ احسان نراقی. تهران: انتشارات سخن، چاپ دوم ۱۳۸۵. شابک ‎۹۶۴-۳۷۲-۰۶۵-۹.