ابوالحسن باخرزی
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
الباخَرْزی (۴۶۷ هـ / ۱۰۷۵م) علی بن حسن بن علی بن ابی الطیب الباخرزی، معروف به ابوالحسن باخرزی، از شاعران و نویسندگان پارسیگوی و تازیگوی ایران در قرن پنجم است.
 |
مجموعهای از گفتاوردهای مربوط به ابوالحسن باخرزی در ویکیگفتاورد موجود است. |
[ویرایش] درباره او
- «باخرزی در جوانی کاتب سلطان رکنالدین طغرل سلجوقی بود لیکن انزوا اختیار کرد و دست از کار بکشید و 'روز و شب با حریفان اهل و ظریفان به افضل به معاقرت عقار و معاشقت دلدار مشغول شد...»
- عوفی، در کتاب لباب الالباب
[ویرایش] پیوند به بیرون
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||
