شیخ ابواسحاق کازرونی
| در بیطرفی این مقاله یا بخش اختلاف نظر وجود دارد. لطفاً به گفتگوهای صفحهٔ بحث مراجعه کنید. |
| شیخ ابواسحاق کازرونی | |
|---|---|
آرامگاه شیخ ابواسحاق کازرونی |
|
| زادروز | ۳۵۲ هجری قمری کازرون, ایران |
| درگذشت | کازرون, ایران |
| آرامگاه | کازرون, ایران |
| محل زندگی | کازرون |
| ملیت | ایرانی |
| نامهای دیگر | شيخ مرشد |
| پیشه | عارف |
| مذهب | تسنن |
| والدین |
پدر: شهريار پسر زادانفرخ پسر خورشيد کازرونی مادر: بانويه |
ابواسحاق ابراهیم (زاده ۹۶۳ میلادی برابر ۳۵۲ هجری قمری در کازرون، مرگ ۱۰۲۳ میلادی برابر ۴۲۶ هجری قمری) شیخ سلسله کازرونیه و از صوفیان اواخر قرن چهارم و اوایل قرن پنجم هجری قمری است.[۱] شیخ ابواسحاق پسر شهریار پسر زادانفرخ پسر خورشید کازرونی معروف به (شیخ مرشد) بود.
محتویات |
[ویرایش] زندگینامه
در سال سیصد و پنجاه و دو هجری در خانواده ای از قبیله سلمان فرزندی مسلمان به نام ابواسحاق قدم به عرصه وجود نهاد که بعدها از اکابر عرفای نیمه دوم قرن چهارم و نیمه اول فرن پنجم و مورد توجه عرفا و مورخین و تذکره نویسان ایران و حتی مستشرقین معاصر گردید. شیخ ابواسحاق از خویشاوندان سلمان فارسی بود. پدرش شهریار مردی پیشه ور بود، مادرش بانویه نام داشت.ابواسحاق تهی دست بود و روزها به پیشه وری و صبح ها قبل از شروع به کار به تحقیق علوم دینی و قرآن می پرداخت.
در پانزده سالگی به ملک عرفا قدم نهاد و در سال سیصد و هشتاد و هشت به زیارت مکه رفت. وی در کازرون و حوالی آن اماکن و خانقاه های متعددی ساخت و در آن اماکن از فقرا پذیرایی و با زرتشتیان مباحثه و مناظره می کرد. در آن زمان به جز تعداد معدودی بقیه پیرو آیین زرتشت و دارای آتشکده های باشکوهی بودند. گفته شده که بیش از بیست و چهار هزار نفر از زرتشتیان و یهودیان توسط او مسلمان شدند.[۲] و به همین جهت به شیخ مرشد معروف شد.
در سال سیصدو هفتاد و یک، مسجد بزرگی ساخت که با پایان آن شهر کازرون وضعیتی دیگر[نیازمند منبع] به خود گرفت.
هموراه و در همه جا با طوایف زرتشتیان، مبارزه می کرد. به یکی از افرادش برای سپاهی ماموریت داد و در اثر جنگ های پی در پی به شیخ غازی معروف شد. گویند گاه می شد که ده هزار مسلمان از اطراف و اکتاف شهر در مجلس شیخ حاضر شده و با کمک او به جنگ با زرتشتیان میپرداختند.
در هر کدام از دهات کازرون کاروانسرایی بود که به وسیله یاران او اداره می شد.او با شیخ ابوسعید ابوالخیر نیز مکاتباتی داشت. گفته میشود که وی در پاکستان[در آنزمان اصلا پاکستان وجود نداشت!] و هندوستان طرفدارانی داشته است. فردوس المرشديه في اسرار الصمديه سیرت نامه اوست که در قرن ابتدای ششم قمری به زبان عربی توسط ابوبکر محمد نوشته شده و در قرن هشتم توسط محمود بن عثمان ترجمه شده است.[۳]
[ویرایش] مريدان
از معروف ترین مريدان وی در قرون بعد می توان به شیخ امین الدین محمد کازرونی(شاعر و عارف قرن هفتم و هشتم) و خواجوی کرمانی (شاعر قرن هفتم و هشتم)اشاره کرد.[۱] [۲]
[ویرایش] آرامگاه
آرامگاه وی در باغ کوچکی در شرق شهر کازرون قرار گرفته است. گویند تا دویست سال پس از وفات وی شمعی مدام بر در سرای شیخ می سوخته است[نیازمند منبع] که بعد ها به دلایلی توسط خواجه نصیر طوسی خاموش گردید.هم اکنون آرامگاه وی محل سازمان ميراث فرهنگی و گردشگری کازرون است.
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- ABŪ ESḤĀQ KĀZARŪNĪ Sufi and eponymous founder of the Kāzarūnīya/Esḥāqīya order.
- FERDAWS AL-MORŠEDĪYA FĪ ASRĀR AL-ṢAMADĪYA a major hagiography of Abū Esḥāq Kāzarūnī (963-1033), a famous Sufi and founder of a selsela variously referred to as Kāzarūnīya, Esḥāqīya, or Moršedīya.
- وبگاه فرهنگسرا. بازدید: نوامبر ۲۰۰۹.
- سازمان میراث فرهنگی و گردشگری شهرستان کازرون
| این یک نوشتار خُرد پیرامون افراد است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |