آیتالله العظمی
آیتاللهالعظمی، درجهای است که به صورت لقب به مراجع تقلید داده میشود، ولی از درجات رسمی حوزوی نیست.[۱] بنابراین آن دسته از مجتهدان شیعه که مرجع تقلید باشند، با لقب آیتاللهالعظمی خوانده میشوند.[۲]
این لقب بالاتر از «ثقهالاسلام»، «حجتالاسلام»، «حجتالاسلاموالمسلیمن» و «آیتالله» است.[۱]
آیتالله العظمی درجهای است که از نظر سلسله مراتب روحانیان شیعه، عالیترین لقب غیررسمی است و تنها به کسانی تعلق میگیرد که علاوه بر اجتهاد فقهی، مقلدان فراوانی نیز داشته باشند. به گفتهٔ آیتالله سید موسوی اردبیلی «آیتالله العظمی به کسی گفته میشود که علاوه بر اجتهاد، جایگاه علمی برتری دارد و در مقام افتاء قرار دارد» همچنین به گفتهٔ آیتالله شیخ مبشر کاشانی «اگر از مراجع تقلید باشد یا شانیت این مقام را داشته باشد و مجتهد جامعالشرایط باشد، آیتالله العظمی گفته میشود.»[۱] به لحاظ فقهی، عنوان «مرجع تقلید جامعالشرایط» که بالاترین درجه فقهی شیعه است، تنها به روحانیانی تعلق دارد که در درجهٔ «آیتاللهالعظمی» باشند.
[ویرایش] پانویس
- ↑ ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ «نظر مراجع تقلید درباره القاب علمی روحانیون» (فارسی). شیعهآنلاین. بازبینیشده در ۲۱ تیر ۱۳۸۸.
- ↑ لغتنامهٔ دهخدا، سرواژهٔ «آیتالله»
[ویرایش] منابع
- نظر مراجع تقلید دربارهٔ القاب علمی روحانیون، شیعهآنلاین، برداشت شده در ۲۱ تیر ۱۳۸۸.
- دهخدا، علیاکبر، لغتنامهٔ دهخدا.
|
|||||
 |
این یک نوشتار خُرد پیرامون اسلام است. با گسترش آن به ویکیپدیا کمک کنید. |
