آووکادو

میوهٔ آووکادو

آووکادو نام درخت و میوهٔ آن درخت است. این درخت در مناطق گرم و استوایی می‌روید و میوه‌ای سبز رنگ با هسته‌ای درشت دارد.

آواکادو (پرسی آمریکانا) درختی است که میوهٔ آن در گونهٔ گیاهان گل‌دار طبقه‌بندی می‌شود. این گیاه بومی آمریکای مرکزی و مکزیک است و تا ۲۰ متر رشد می‌کند و رشد خیلی سریعی دارد. این گیاه همیشه برگهای سبز دارد که طول آنها به ۱۲ تا ۱۵ سانتی‌متر می‌رسد. گلهای آن نامشخص (ناپیدا) و به رنگ زرد مایل به سبز و به عرض ۵ تا ۱۰ میلی‌متر است. میوهٔ گلابی شکل آن از نظر گیاه‌شناسی یک سته یا شفت است که ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر طول دارد.

در ایران

نهال‌های این گیاه در دهه ۴۰ شمسی از اکوادر وارد ایران شد ولی در ابتدا دچار سرما زدگی شد ولی بعد از گذشت چند سال با اب و هوای منطقه مورد کشت مقاومت ایجاد کرده که هر کدام از این درختان در حال حاضر ۵۰۰ تا ۱۵۰۰ عدد میوه تولید می‌کنند. در ایران بیش از ۵۰ هکتار در شمال کشور به باغهای آووکادو اختصاص دارد و هر ساله حدود ۱۰۰ تن میوه تولید می‌شود.

تاریخچه

آوو کادو تا اوایل قرن شانزدهم میلادی برای دنیا ی متمدن آنروز نا شناخته بود .در سال 1519 سربازان فاتح کورتز سردار اسپانیایی در مکزیک به میوه ای برخوردند که برای آنان ناشناخته ولی از مواد اصلی بومیان بود که آن را آهواتاییAhuatai می نامیدند . در سال 1526 وقایع نگار ارتش اسپانیا از سرزمین ازتک Aztec و مایاها maya یا همان مکزیک میوه ای را توصیف میکند که دارای هسته ای به شکل بلوط وبدون پوست سخت می باشد با گوشت فراوان ولطیف ونرم وطعمی مطبوع که شبیه به کره است . بررسیهای بعدی نشان داد که زادگاه اصلی این میوه مکزیک وامریکای مرکزی است ودرختان سالخورده آن در اطراف معابد این منطقه فراوان است . انتشار وگسترش مناطق کشت درختان آوو کادو در کشور های مکزیک به پرو وجزایر هند غربی (کوبا ، جامائیکا ) شروع شده است ،در ادامه انتشار این گیاه به سرزمینهای دیگری راه یافته است نتیجه بررسیها نشان می دهد که گسترش آوو کادو به خارج از سرزمین مادری تقریباً به ترتیب زیر می باشد : فیلیپین (اواخر قرن شانزدهم ) ، اندونزی (1750 میلادی ) ، هاوایی (1825 میلادی ) ، سنگاپور (1930 تا 1940 میلادی ) ، هندوستان ،هاوایی امریکا (1825 میلادی ) ،فلوریدای امریکا (1823میلادی ) ،کالیفرنیای امریکا (1871میلادی ) اقدام به کشت انبوه درختان آوو کادو در سال 1890 آغاز شد علاقه ای که مصرف کنندگان آوو کادو در امریکا به این میوه نشان دادند سبب شد تا پرورش دهند گان آن در سال 1911 اقدام به تهیه تعدادزیادی پیوند از کشور مکزیک نموده ودر شهر آتلانتا انواع مختلف نهالهای پیوندی برروی پایه های بذری به عمل آوردند البته عمده این نهالها ازبین رفت وفقط یک نوع از آن با شرایط محیط سازگاری داشته وباقی ماند واز این رو به نام فورت fuerte یا قوی نامگذاری شد . تاریخچه پیدایش آووکادو به هفت هزار سال قبل از میلاد مسیح برمی گردد که به خاطر بافت نرم وخواص درمانی اش توسط اقوام Aztecs و Incas در امریکای جنوبی استفاده می شده است . 400 نوع آوو کادو در مکزیک وجنوب امریکا وجود دارد . بعد از کشت نهال آوو کادو ،2 تا 3سال طول کشید تا میوه بدهد .آووکادو یک ماده غذایی کامل با 14 ماده معدنی مفید برای تحریک رشد بدن می باشد ،مثلاً دارای املاح آهن ومس است که برای خون سازی مفیدند ونیز سدیم وپتاسیم موجود در آووکادو تعادل شیمیایی بدن را حفظ می کند . این میوه به دلیل نداشتن نشاسته ، قند خون را در طول روز متعادل نگه می دارد بنابراین افراددیابتی وافراد دچار هیپو گلیسمی ( افت قند خون ) مناسب است . آووکادوازنظر چربی خیلی غنی می باشد در حالیکه سایر میوه ها وسبزیها اینطور نیستند . همچنین حاوی مقدار زیادی ویتامین A وویتامینهای گروه B ومنبع غنی آنتی اکسیدانهایی مثل ویتامین E و C ولوتئین ( رنگ دانه گیاهی ) است .این متن اصلی مقاله است که منبع آن مقاله ای از وبلاگ مهندس صدف درخشان می باشد

نگارخانه

• 
• 
• 
• 
• 
• 

منابع

در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آووکادو موجود است.