آنومی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آنومی (به انگلیسی: Anomie) به فقدان هنجار یا بی‌هنجاری اطلاق می‌شود.[۱]این به به معنی عدم وابستگی شخص و جامعه است که به چندپاره شدن جامعه می‌انجامد. این اصطلاح توسط جامعه‌شناس فرانسوی امیل دورکیم در کتاب تاثیرگذار وی خودکشی (1897) مشهور شد. دورکیم این واژه را از جامعه‌شناس فرانسوی ژان-ماری گویو قرض گرفت و آن به صورت «قانونِ بی‌قانونی»[۲] و «خواستن سیرناشدنی»[۳] تعریف کرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. Gerber, John J. Macionis, Linda M. (2010). Sociology (7th Canadian ed. ed.). Toronto: Pearson Canada. p. 97. ISBN 978-0-13-700161-3. 
  2. . شابک ‎۰-۶۸۴-۸۳۶۳۲-۷. 
  3. . 

Wikipedia contributors, "Anomie," Wikipedia, The Free Encyclopedia, http://en.wikipedia.org/w/index.php?title=Anomie&oldid=528508316 (accessed December 26, 2012)