آندرس فوگ راسموسن

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آندرس فوگ راسموسن
آندرس فوگ راسموسن
نخست‌وزیر دانمارک
مشغول به کار
۲۷ نوامبر ۲۰۰۱ – ۵ آوریل ۲۰۰۹
پادشاه مارگریت دوم دانمارک
پس از Poul Nyrup Rasmussen
پیش از Lars Løkke Rasmussen
دبیرکل ناتو
مشغول به کار
آوریل ۲۰۰۹ – تاکنون
پس از Jaap de Hoop Scheffer
اطلاعات شخصی
تولد ۲۶ ژانویهٔ ۱۹۵۳(۱۹۵۳-01-۲۶) ‏(۶۱ سال)
گینروپ،
ملیت دانمارکی
حزب سیاسی رهبر «حزب لیبرال»
همسر Anne-Mette Rasmussen
فرزندان سه فرزند
محل تحصیل دانشگاه آرهوس
پیشه ، سیاستمدار
دین لوتریانیسم


آندرس فوگ راسموسن (به دانمارکی: Anders Fogh Rasmussen) (زاده ۲۶ ژانویه ۱۹۵۳) سیاست‌مدار دانمارکی است که از نوامبر سال ۲۰۰۱ میلادی تا ۵ آوریل ۲۰۰۹ نخست‌وزیر دانمارک بود او پس از نخست‌وزیری و در آوریل ۲۰۰۹ به دبیر کلی ناتو برگزیده شد. او رهبری «حزب لیبرال»[۱] و ریاست ائتلاف راست میانه با مشارکت حزب لیبرال و «حزب محافظه‌کار مردم» دانمارک را بر عهده داشت.[۲] سیاست‌های دولت او عمدتا بر محدودیت بر مهاجرت افراد غیر اروپایی[۱] و نرخ مالیات ثابت[۳] استوار بود.

دبیر کل ناتو[ویرایش]

پس از اعلام نامزدی راسموسن برای تصدی دبیر کلی ناتو، ترکیه به علت سخنان راسموسن در زمان جنجال کاریکاتورهای محمد در یولاندز پستن و دادن مجوز به یک شبکه تلویزیونی گروه کرد پ.ک.ک در دانمارک به مخالفت با او پرداخت ولی پس از مذاکرات عبدالله گل رئیس‌جمهور ترکیه با باراک اوباما، درنهایت ترکیه با دبیر کلی او موافقت کرد.عبدالله گل پس از این اتفاق هرگونه اختلاف در ترکیه بر سر دبیر کلی راسموسن را رد کرد. چند ساعت پس از موافقت عبد الله گل با دبیر کلی راسموسن، اردوغان به انتقاد از راسموسن پرداخت درحالی‌که عبدالله گل راسموسن را از موفق‌ترین نخست‌وزیران اروپا خواند و بیان کرد که نیازی به برجسته کردن موضوعات مذهبی نیست.[۴] برخی رسانه‌های ترکیه مدعی شدند که ترکیه چند شرط برای دبیر کلی راسموسن قرار داده است که یکی از این شروط عذرخواهی راسموسن دراجلاس تمدن‌ها در استانبول ترکیه بود.[۵] راسموسن در آن اجلاس ضرورت احترام به مذاهب را یادآور شد و اعلام کرد که هرگز خود تصویر مذهبی از جمله تصویر محمد پیامبر اسلام را رسم نخواهد کرد.[۶] ولی اعلام کرد که عذرخواهی نخواهد کرد.[۷]

قرار است او در سال ۲۰۱۴ جای خود را به ینس استولتنبرگ سیاستمدار نروژی بدهد.[۸] [۱]

منابع[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ Profile: Denmark's new prime minister وب‌گاه بی‌بی‌سی انگلیسی
  2. Fogh Ahead for Denmark. . Spiegel.  Retrieved on ۲۰۰۹-۰۴-۰۷.
  3. Profile: Anders Fogh Rasmussen. . Financial Times.  Retrieved on ۲۰۰۹-۰۴-۰۷.
  4. Gül denies inner rift over Rasmussen’s NATO candidacy. . Todays Zaman.  Retrieved on 2009-04-10.
  5. چکیده ای از مطبوعات امروز ترکیه(فارسی). . رادیو ترکیه.  بازیابی‌شده در ۱۰ آوریل ۲۰۰۹.
  6. Incoming NATO chief: Confront religious prejudice. . Associated Press.  Retrieved on 2009-04-10.
  7. Fogh Rasmussen reaches out, but doesn’t apologise. . The Copenhagen Post.  Retrieved on 2009-04-10.
  8. وبگاه خبری عصر ایران - توافق بر سر دبیرکل جدید ناتو - تاریخ بازدید ۰۸ فروردين ۱۳۹۳.

پیوند به بیرون[ویرایش]

جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آندرس فوگ راسموسن موجود است.