آنجلا دیویس

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
سخنرانی آنجلا دیویس در دانشگاه آلبرتا، ۲۸ مارس ۲۰۰۶.

آنجلا ایوون دیویس (به انگلیسی: Angela Yvonne Davis) (زادهٔ ۲۶ ژانویه ۱۹۴۴) فعال سیاسی، پژوهش‌گر، و نویسندهآمریکایی. او یک فعال و پیشروی مطرح جنبش پادفرهنگی در دهه ۶۰ و رهبر حزب کمونیست آمریکا بود و در دوران فعالیتش در جنبش حقوق مدنی ارتباط نزدیکی با حزب حزب پلنگ سیاه داشت، گرچه هرگز از اعضای رسمی آن نبود. حقوق زندانیان از جمله علایق دیویس است. او بنیان‌گذار سازمان مقاومت انقلابی است، سازمانی که برای الغای صنعت-زندان کار می‌کند. دیویس استاد بازنشسته گروه تاریخ آگاهی در دانشگاه سانتاکروز کالیفرنیا و مدیر گروه سابق مطالعات فمنیستی همین دانشگاه است.و در اموری مانند مبارزه برای برابری زن و مرد، مخالفت با مجازات اعدام و الغای زندان‌ها فعالیت می‌کند.

علایق تحقیقاتی او فمینیسم، مطالعات آفریقایی-آمریکایی، نظریه انتقادی، مارکسیسم، موسیقی پاپ، آگاهی اجتماعی، و فلسفه و تاریخ مجازات و زندان‌هاست. عضویت او در حزب کمونیست منجر شد تا رونالد ریگان خواستار منع وی از تدریس در هر دانشگاهی در ایالت کالیفرنیا شود. در دهه هشتاد، دیویس دوبار نامزد معاونت ریاست حزب کمونیست آمریکا شد.

کودکی و نوجوانی[ویرایش]

دیویس در بیرمنگام، ایالت آلاباما متولد شد. خانواده‌ی او در محله‌ی «دینامیت هیل» زندگی می‌کردند، که به درگیری‌ّهای نژادی معروف بود. دیویس گاه و بیگاه در مزرعه‌ی عمویش و با دوستانش در شهر نیویورک وقت بگذراند. دیویس به مدرسه‌ی کرری ای. تاگل که مدرسه‌ی ابتدایی برای سیاه‌پوستان بود رفت. سپس برای دوران متوسطه به یکی از مدارس متوسطه‌ی پارکر در بیرمنگام رفت. در این دوران مادر دیویس یک دبیر ملی و از سازمان‌دهندگان اصلی ساترن نگرو کانگرس (مجلس جنوبی سیاهان) بود، سازمانی که به شدت تحت تاثیر حزب کمونیست بود. به این ترتیب، دیویس به هنگام بزرگ شدن با سازمان‌دهندگان و متفکران کمونیستی احاطه شده بود که در رشد فکری او به شدت تاثیرگذار بودند. او سپس به دبیرستان الیزابت آروین در نیویورک راه یافت. در این مدرسه دیویس با سوسیالیزم و کمونیزم آشنا شده و به یک گروه کمونیستی جوان، به نام ادوَنس پیوست. او همچنین با فرزندان برخی از رهبران حزب کمونیست آمریکا، از جمله دوست تمام عمرش، یعنی بتینا آپتکر، آشنا شد.

تحصیلات[ویرایش]

دانشگاه براندیس دیویس توانست بورسی برای رفتن به دانشگاه برندیس بگیرد. او در یک راهپیمایی با فیلسوف مکتب فرانکفورت، هربرت مارکوزه، برخورد کرد و بعدها به کلاس‌های او رفت. دیویس در یک مصاحبه‌ی تلویزیونی می‌گوید: «هربرت مارکوزه به من یاد داد که می‌توان در عین حال یک فرد دانشگاهی، یک فعال سیاسی، یک پژوهش‌گر، و یک انقلابی بود.» او در ابتدا به رشته زبان فرانسه پرداخت و به همین دلیل برای مدتی به دانشگاه سوربورن انتقالی گرفت. در فرانسه بود که او از بمب‌گذاری کوکلس‌کلان‌ها در کلیسای بیرمنگام خبردار شد و عمیقاً تحت تاثیر قرار گرفت، چراکه برخی از قربانیان این حادثه را از نزدیک می‌شناخت.

دیویس در انتهای پایان درسش در رشته‌ی فرانسه متوجه شد که علاقه‌ی اصلی‌اش فلسفه‌ است. او پس از بازگشت به بیرمنگام به کلاس‌های مارکوزه رفت. سپس تصمیم گرفت که برای ادامه تحصیل در رشته‌ی فلسفه به دانشگاه فرانکفورت برود.

دانشگاه فرانکفورت[ویرایش]

در آلمان، دیویس در اتحادیه‌ی دانشجویان سوسیالیست آلمان فعالیت داشت. اما اتفاقاتی که در آمریکا در حال رخ دادن بود، به ویژه شکل‌گیری حزب بلک پنتر و تغییرات کمیته‌ی SNCC او را به بازگشت به آمریکا تشویق کرد.

فوق‌لیسانس و دکترا[ویرایش]

دراین هنگام مارکوزه به دانشگاه سن‌دیه‌گوی کالیفرنیا رفته بود و دیویس هم بعد از سپری کردن دوسال در فرانکفورت به دنبال او به کالیفرنیا رفت. او در بین راه به کنفرانسی در لندن درباره‌ی «دیالکتیک رهایی» رفت. و در آنجا از احساسات ملی‌گرایانه‌ی سیاه‌پوستان و نپذیرفتن کمونیسم با عنوان اینکه مال «سفیدپوست‌هاست» ناامید شد. او باور داشت که هر ملیتی مانعی بر سر راه مبارزه با مشکل اساسی جوامع است، یعنی سلطه‌ی سرمایه‌دارانه بر تمام نژادها. دیویس فوق‌لیسانس خود را از دانشگاه سن‌دیه‌گو و دکترای فلسفه‌اش را از دانشگاه هامبولت برلین اخذ کرد.

استاد دانشگاه کالیفرنیا، لس آنجلس، 70-1969[ویرایش]

دیویس از سال 1969 پروفسور همکار گروه فلسفه دانشگاه کالیفرنیا در لس آنجلس بود. با وجود اینکه هم دانشگاه پرینستون و هم کالج سوارتمور نسبت به پیوستن وی به گروه‌های فلسفه شان ابراز تمایل کرده بودند، اما او در عوض UCLA را برگزید چرا که از موقعیتی شهری برخوردار بود. در آن زمان، دیویس همچنین به عنوان یک فمینیست رادیکال، یک اکتیویست، عضو حزب کمونیست ایالات متحد و همبسته‌ی حزب پلنگ سیاه شناخته می شد. هیات امنای دانشگاه کالیفرنیا به تحریک فرماندار آن زمان کالیفرنیا یعنی رونالد ریگان، در سال 1969 دیویس را به دلیل عضویت در حزب کمونیست از مقامش برکنار ساخت. شورای عالی دانشگاه کالیفرنیا به سبب قصورش در بکارگیری مجدد دیویس پس از اتمام قراردادش، مورد انتقاد رسمی انجمن اساتید دانشگاهی ایالات متحد قرار گرفت. در روز 20 اکتبر، و هنگامی که قاضی جری پاکت به شورای عالی دانشگاه حکم کرد که نمی توانند دیویس را به علت وابستگی به حزب کمونیست برکنار کنند، او مقام خود را بازپس گرفت. شورای عالی با نارضایتی از تصمیم دادگاه، به جستجوی راههایی برآمد تا دیویس را از منصبش در UCLA مرخص کند. آنها در نهایت در 20 ژوئن 1970 این کار را انجام دادند و دیویس را به موجب «زبان تحریک آمیزی» که در چهار سخنرانی مختلف بکار بسته بود از کار برکنار کردند.

منابع[ویرایش]

ویکی‌پدیای انگلیسی، نسخه ۲۲ سپتامبر ۲۰۰۶.