آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آنتی‌بیوتیک‌های بتا-لاکتام (β-Lactam antibiotic) گروه گسترده‌ای از آنتی بیوتیکها هستند که در ساختمان مولکولیشان حلقه بتالاکتام وجود دارد مانند پنی سیلینها ، سفالوسپورینها ،مونوباکتامها و کارباپنم‌ها.

Core structure of penicillins (top) and cephalosporins (bottom). β-Lactam ring in red.

اغلب آنتی بیوتیکهای بتا لاکتام با اثر بر دیواره سلولی باکتریها اثر میکنند. ساخت آنزیم بتالاکتاماز توسط باکتریها یکی از دلایل مقاومت به این گروه از آنتی بیوتیکها است.

مکانیزم اثر[ویرایش]

یکی از معمولترین روشهای عملکرد بتالاکتامها به شرح زیر است:

  1. اتصال به پروتئین‌هایی در دیواره سلولی باکتری به نام پروتئین متصل شونده به پنی‌سیلین (PBP).
  2. مهار ترانس پپتیدازها می‌شوند در نتیجه ترانس‌پپتیداسیون که به معنی ایجاد اتصال متقاطع در ساخت پپتیدو گلیکانهای دیواره سلولی باکتری است مختل می‌شود.
  3. در نهایت آنزیم‌های اتولیتیک که هیدرولازهای مورین نام دارند، (مورین مترداف پپتیدو گلیکان می‌باشد) و در باکتری‌هایی که در معرض پنی سیلین قرار گرفته‌اند فعّال شده و موجب تخریب پپتیدو گلیکان می‌شوند.

نتیجه این فرایند تخریب دیواره باکتری و از بین رفتن سلول باکتری است.

مقاومت به پنی‌سیلین[ویرایش]

  1. بتالاکتاماز: بعضی از باکتریها توانایی تولید این آنزیم که باعث تخریب حلقه بتالاکتام است را دارند یا به دست آورده‌اند. شامل گونه‌های استافیلوکوک اورئوس، گونوکوک، هموفیلوسها و کولیفرمها
  2. فقدان پروتئین متصل شونده به پنی‌سیلین یا نفوذناپذیری دیواره سلولی، که در انواع مقاوم پنوموکوک، استافهای مقاوم به متی‌سیلین و انتروکک دیده می‌شود.
  3. نقص در عملکرد آنزیمهای اتولیتیک که عامل مقاومت در گونه‌هایی از استافیلوکوک و استرپتوکوک گروه B است.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منبع[ویرایش]

ویکی پدیای انگلیسی بازبینی 18 خرداد 93