آنتیوخوس دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آنتیوخوس دوم

آنتیوخوس دوم تئوس (به یونانی: Αντίοχος Β' Θεός)(۲۸۶-۲۶۴ (پیش از میلاد)) پادشاه سلوکی از ۲۶۱[۱] تا سال مرگش بود (۲۵ سال). لقب او تئوس در زبان یونانی به معنای خداست.

زندگی و پادشاهی[ویرایش]

آنتیوخوس کوچکترین پسر آنتیوخوس یکم از همسرش استارتونیس سوری بود. او میراث بر جنگ‌های سوری با مصر باستان بود و این دومین جنگ را در کرانه‌های آسیای کوچک پی گرفت. خشونت او در این جنگ‌ها برایش لقب تئوس (=خدا) را به ارمغان آورد.

در کشاکش جنگ با مصر، آندراگوراس ساتراپ پارت اعلام استقلال کرد. به گفتهٔ تروگ پومپه‌ای ساتراپ باختر دیودوتوس نیز در ۲۵۵ پ.م. بر او شورید و دولت یونانی باختری را بنیاد نهاد. در پی این رویدادها، آنتیوخوس با بطلمیوس دوم آشتی کرد و به دومین جنگ سوری پایان داد.

آنتیوخوس همچنین همسرش لائودیس یکم را از خود راند و وی را به افسوس تبعید کرد. سپس برای استواری پیمانش دختر بطلمیوس برنیس را به زنی گرفت و کابین کلانی را نیز به دست آورد. ولی لائودیس دسیسهٔ بسیاری کرد تا به شهبانویی باز گردد و سرانجام نیز در ۲۶۴ پیش از میلاد آنتیوخوس برنیس و پسر خردسالش را در انطاکیه رها نمود و به آسیای کوچک رفت تا دوباره به لائودیس بپیوندد، ولی لائودیس او را زهر خوراند و کشت و همزمان در انطاکیه هوادارانش برنیس و کودک خردسالش را کشتند. آنگاه لائودیس پسرش سلوکوس دوم را شاه خواند.

منابع[ویرایش]

  1. «CHRONOLOGY OF IRANIAN HISTORY PART 1». iranica، ۲۶ آذر ۱۳۹۳. بازبینی‌شده در ۲۶ آذر ۱۳۹۳. 
  • نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، Antiochus II Theos. (نسخه ۲۵ فوریه ۲۰۰۸)