آنتیوخوس دوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آنتیوخوس دوم

آنتیوخوس دوم تئوس (به یونانی: Αντίοχος Β' Θεός)‏(۲۸۶-۲۶۴ (پیش از میلاد)) پادشاه سلوکی از ۲۶۱ تا سال مرگش بود(25سال). لقب او تئوس در زبان یونانی به معنای خداست.

زندگی و پادشاهی [ویرایش]

آنتیوخوس کوچکترین پسر آنتیوخوس یکم از همسرش استارتونیس سوری بود. او میرابر جنگ‌های سوری با مصر باستان بود و این دومین جنگ را در کرانه‌های آسیای کوچک پی‌گرفت. خشونت او در این جنگ‌ها برایش لقب تئوس(=خدا) را به ارمغان‌آورد.

در کشاکش جنگ با مصر، آندراگوراس ساتراپ پارت اعلام استقلال کرد. به گفتهٔ تروگ پومپه‌ای ساتراپ باختر دیودوتوس نیز در ۲۵۵ بر او شورید و دولت یونانی باختری را بنیاد نهاد. در پی این رویدادها آنتیوخوس با بطلمیوس دوم آشتی‌کرد و به دومین جنگ سوری پایان داد.

آنتیوخوس همچنین همسرش لائودیس یکم را از خود راند و وی را به افسوس تبعیدکرد. سپس برای استواری پیمانش دختر بطلمیوس برنیس را به زنی گرفت و کابین کلانی را نیز به دست آورد. ولی لائودیس دسیسهٔ بسیاری کرد تا به شهبانویی باز گردد و سرانجام نیز در ۲۶۴ آنتیوخوس برنیس و پسر خردسالش را در انطاکیه رهانمود و به آسیای کوچک رفت تا دوباره به لائودیس بپیوندد، ولی لائودیس او را زهرخوراند و کشت و همزمان در انطاکیه هوادارانش برنیس و کودک خردسالش را کشتند. آنگاه لائودیس پسرش سلوکوس دوم را شاه خواند.

منابع [ویرایش]

  • نویسندگان ویکی‌پدیای انگلیسی، Antiochus II Theos. (نسخه ۲۵ فوریه ۲۰۰۸)
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آنتیوخوس دوم موجود است.