آنتونی پارسونز

آنتونی پارسونز (۹ سپتامبر ۱۹۲۲ - ۱۳ اوت ۱۹۹۶) (به انگلیسی: Sir Anthony Parsons) دیپلمات انگلیسی و از سال ۱۹۷۴ میلادی تا سال ۱۹۷۹ میلادی، سفیر بریتانیا در ایران بود.

قبل از آن نیز وی معاون قسمت امور خاور میانه در وزارت امورخارجه بوده است. وی در ابتدای سال ۱۹۷۹ و کمی قبل از پیروزی انقلاب اسلامی ایران (۲۱ ژانویه سال ۱۹۷۹ و ۵ روز پس از خروج محمد رضا پهلوی از ایران) به لندن بازگشت و تا سال ۱۹۸۲ ریاست هیئت نمایندگی انگلستان در سازمان ملل متحد را بر عهده گرفت.

وی در این سمت با موضوع‌های مربوط به ایران از جمله ماجری گروگان گیری و جنگ ایران عراق سر و کار داشت . آخرین سمت اجرایی وی مشاور مخصوص خانم مارگارت تاچر در امور خارجی بود . وی در سال ۱۹۸۳ بازنشسته شد.

ماموریت وی با انقلاب ایران هم‌زمان شد و به همین لحاظ ماموریت وی از لحاظ تاریخی اهمیت ویژه‌ای یافت. در دوران بازنشستگی به نگارش کتاب معروف خود، غرور و سقوط (به انگلیسی: The fall and the pride) پرداخت که به عنوان یکی از کتب مرجع در زمینه انقلاب ایران مورد استفاده تاریخ نگاران و تحلیلگران تاریخ انقلاب ایران است.