آنتونی مان

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آنتونی مان
پرونده:Anthony-mann-portrait-small.jpg
زاده ۳۰ ژوئن ۱۹۰۶(1906-06-30)
مرگ ۲۹ آوریل ۱۹۶۷ میلادی (۶۰ سال)
ملیت ایالات متحده آمریکا
سال‌های فعالیت ۱۹۴۲–۱۹۶۷

آنتونی مان (انگلیسی: Anthony Mann؛ ۳۰ ژوئن ۱۹۰۶(1906-06-30) – ۲۹ آوریل ۱۹۶۷(1967-04-29)) یک کارگردان، و هنرپیشه اهل ایالات متحده آمریکا بود. وی بین سال‌های ۱۹۴۲ تا ۱۹۶۷ میلادی فعالیت می‌کرد. از آثار او می‌توان به مأموران خزانه‌داری اشاره نمود.

زندگینامه[ویرایش]

آنتونی مان که در ۳۰ ژوئن سال ۱۹۰۶ میلادی در سن دیه گو به دنیا آمد، از همان کودکی رگه‌هایی از استعداد بازیگری را بروز داد که به همین خاطر همراه پدر معلمش در سال ۱۹۱۷ میلادی وارد نیویورک شد. وی سرانجام در اوایل دهه ۱۹۳۰ میلادی وارد هالیوود شد و به ایفای نقش‌های کوچک پرداخت. پس از مدتی 'دیوید سلزنیک' او را به عنوان ستاره یاب برگزید و در فیلم‌های مطرحی همچون 'برباد رفته' و 'ربه کا' در این سمت به کار گرفت. آنتونی مان تا سال ۱۹۴۲ میلادی به این کار ادامه داد و سرانجام در همین سال نخستین فیلم سینمایی خود با عنوان 'مهتاب در هاوانا' را کلید زد. وی که علاقه خاصی به سینمای وسترن داشت، اغلب آثار خود را در این گونه سینمایی تولید کرد که از جمله آنها می‌توان به فیلم 'وینچستر ۷۳' و 'مردی از لارامی' اشاره کرد. آنتونی مان در این وسترن‌های جذاب، استفاده درخشانی از چشم اندازهای وسیع بیابان‌های آمریکا کرد و فضای بکری را برای آثار خود به وجود آورد. وی در 'مردی از لارامی'، سرهنگ ارتش را قهرمان داستان خود قرار داد که برای یافتن قاتل برادرش از لارامی به شهری دیگر رفته و در آنجا با ماجراهایی مواجه می‌شود. فیلم وسترن فوق‌العاده‌ای که آنتونی مان با بهره‌گیری از مولفه‌های گونه (وسترن) خلق کرد و به شیوه‌ای کاملاً کلاسیک روایت شد. از نقاط قوت این فیلم باید به بازی درخشان 'جیمز استوارت' در نقش اصلی اثر اشاره کرد که به یک همکاری بلندمدت و درخشان وی با آنتونی مان منجر شد. موفقیت فیلم‌های آنتونی مان، روسای کمپانی‌های دیگر را متوجه وی کرد و پروژه‌های بلندپروازانه بسیاری را سر راه او قرار دادند که 'اسپارتاکوس' یکی از آنها بود. این فیلم پرهزینه با بازیگران مشهور با کارگردانی از جنس آنتونی مان چندان جور نبود و به همین خاطر نیز کار نیمه کاره ماند و با کارگردانی 'استنلی کوبریک' به یکی از شاهکارهای تاریخ سینمای جهان تبدیل شد. اما پس از این شکست سنگین، آنتونی مان از تجربیات خود در هنگام تولید ناکام 'اسپارتاکوس' نهایت بهره را گرفت و از آن در ساخت فیلم حماسی و بسیار پرهزینه 'ال سید' استفاده کرد. در واقع او در مقام کارگردانی فن سالار که تسلطی نسبی بر گونه‌های مختلف سینما داشت، فیلمی را روانه اکران کرد که فرسنگ‌ها با سینمای مورد علاقه اش فاصله داشته و تنها رگه‌هایی از آن را در 'ال سید' شاهد هستیم. 'ال سید' درام پرکشش و هیجانی است که شخصیت‌های متعدد آن را به پیش برده و زمان طولانی کار را کوتاه تر جلوه می‌دهند. داستان فیلم در هزار و هشتاد سال پس از میلاد مسیح در اسپانیای درگیر جنگ و اغتشاش می‌گذرد که در آن 'ال سید'(با بازی چارلستون هوستون) پس از پیروزی بر شورشیان، سران شورشی را از مجازات اعدام معاف کرده و مورد بخشش قرار می‌دهد. در این بین 'دون مارتین' که نسبت به شهرت و مقام 'ال سید' حسادت می‌کند، عفو آنها را دستاویز قرار داده تا برای همیشه وی را شکست دهد. اما 'ال سید' نکات منفی زیادی نیز به لحاظ محتوایی داشت که همین‌ها وجه ماندگاری فیلم را کمرنگ کرد و در قیاس با فیلم‌هایی همچون 'اسپارتاکوس' و 'بن هور' متوسط جلوه می‌دهد. با این حال نمی‌توان به بازی درخشان و گیرای 'چارلتون هستون' در نقش 'ال سید' در کنار موسیقی شنیدنی و فوق‌العاده آن ساخته 'میکلوش روژا' اشاره نکرد که سطح کیفی فیلم را تا اندازه قابل ملاحظه‌ای بالا برده است. موفقیت تجاری فیلم 'ال سید' موجبات ساخت فیلم 'سقوط امپراطوری رم' را در سال ۱۹۶۴ میلادی فراهم کرد که نتیجه کار ضعیف تر از 'ال سید' از کار درآمد. در اینجا داستان در رم باستان اتفاق می‌افتد و به کشمکش‌های میان افراد خانواده سلطنتی پس از درگذشت پادشاه می‌پردازد. فیلمی به شدت پرخرج با طراحی چشم نواز که در عین حال عاری از خلاقیت‌های چشمگیر آنتونی مان در سال‌های نخست فیلمسازی اش است! 'ال سید' که در قالب آثار تاریخی - حماسی جای می‌گیرد با استقبال خوبی از سوی تماشاگران روبه رو شد اما گذر زمان از ازرش‌های آن کاست و جایگاه تاریخی اش را به شدت متزلزل کرد. با این حال نمی‌توان به موسیقی فوق‌العاده فیلم 'سقوط امپراطوری رم' ساخته 'دیمیتری تیومکین' اشاره‌ای نکرد که تنها نامزدی اسکار بهترین موسیقی را برایش به ارمغان آورد. آنتونی مان در آخرین ساخته سینمایی به نمایش در آمده‌اش 'قهرمانان تله مارک' به سراغ سینمای جنگ رفت و داستان خود را در این بستر روایت می‌کند. دکتر 'رولف پدرسن' فیزیکدان نروژی از روی میکرو فیلم‌هایی که نیروهای مقاومت از کارخانه آب سنگین آلمان‌ها تهیه کرده‌اند، در می‌یابد که آنها در مسیر دستیابی به سلاح اتمی از متفقین جلو افتاده‌اند و این سرآغاز ماجراهایی می‌شود. آنتونی مان در این فیلم روی وجوه قهرمانانه داستان و حادثه پردازی متمرکز شده و عملاً توجه چندانی به شخصیت پردازی نکرده است. به همین خاطر نیز فقط بخش‌های حادثه‌ای فیلم قابل تحمل و جذاب از کار درآمده و دیگر بخش‌های فیلم طولانی و خسته کننده جلوه می‌کنند. آنتونی مان پس از این فیلم در سال ۱۹۶۷ میلادی در سن ۶۱ سالگی درست هنگام فیلمبرداری آخرین ساخته اش درگذشت که آن را 'لارنس هاروی' بازیگر نقش نخست فیلم به پایان رساند.

منابع[ویرایش]

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Anthony Mann»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۲۷ آوریل ۲۰۱۴).
  • «Anthony Mann». بازبینی‌شده در ۲۷ آوریل ۲۰۱۴. 

الگو:Http://www.cinemakhabar.ir/NewsDetails.aspx?ID=7768-

پیوند به بیرون[ویرایش]