آنتونیو کارلوس ژوبیم
 |
در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشدهاست. شما میتوانید با افزودن منابع برطبق اصول اثباتپذیری و شیوهنامهٔ ارجاع به منابع، به ویکیپدیا کمک کنید. مطالب بیمنبع احتمالاً در آینده حذف خواهند شد.(اوت ۲۰۰۹) |
| آنتونیو کارلوس ژوبیم Antonio Carlos Jobim |
|
|---|---|
| نام اصلی | آنتونیو کارلوس برازیلرو د آلمیدا ژوبیم |
| نام مستعار | توم ژوبیم |
| زادروز | ۲۵ ژانویهٔ ۱۹۲۷ |
| اهل کشور | ریو دوژانیرو،  برزیل |
| درگذشت | ۸ دسامبر ۱۹۹۴ (۶۷ سال)،  ایالات متحده آمریکا |
| سبکها | بوسا نوا، موسیقی عامهپسند برزیل |
| کار(ها) | خواننده، ترانهنویس و آهنگساز |
| ساز(ها) | پیانو، گیتار |
| مدت کار | ۱۹۵۶ - ۱۹۹۴ |
| وبگاه | www.tomjobim.com.br |
آنتونیو کارلوس ژوبیم (به پرتغالی: Antônio Carlos Jobim) (زادهٔ ۲۵ ژانویه ۱۹۲۷ در ریو دوژانیرو، درگذشتهٔ ۸ دسامبر ۱۹۹۴ در نیویورک)، نوازنده گیتار و پیانو، خواننده، شاعر و آهنگ ساز برزیلی است. از او به عنوان یکی از مهمترین عناصر و بنیانگذاران سبک بوسا نوا یاد میشود. ژوبیم از برجستهترین آهنگسازان قرن بیستم است و ترانههایاش توسط بسیاری از هنرمندان برزیلی و دیگر کشورها دوبارهسرایی شدهاند.
بیوگرافی [ویرایش]
آثار موسیقی و سبک ژوبیم ریشه در کارهای پیگزینگنیا[۱]، نوازنده و آهنگساز برجسته برزیلی و بنیانگذار موسیقی مدرن برزیل در دهه ۱۹۳۰ دارد. کارهای ژوبیم همچنین متاثر از آهنگسازهای فرانسوی از جمله کلود دبوسی و راوِل و موسیقی جاز بودند. شعرهای او در موضوعات مختلف از جمله «عشق»، «خیانت»، «محدودیتهای سیاسی» و بخصوص دربارهٔ «طبیعت برزیل» هستند.
شهرت ژوبیم در برزیل از زمان همکاری او با وینیشس دی موراس[۲]، شاعر ودیپلمات، جهت نوشتن ترانهای برای یک تئاتر در سال ۱۹۵۶ آغاز شد. محبوبترین ترانه این تئاتر Someone to light up my life[۳] نام دارد. بعدها این تئاتر به فیلم تبدیل شد اما تهیهکننده فیلم «ساشا گوردین» از هیچکدام از ترانههای تئاتر در فیلم استفاده نکرد. در عوض گوردین از موراس و ژوبیم خواست تا ترانهای دیگر برای فیلم تهیه کنند. موراس در این زمان در اوروگوئه مشغول کار برای وزارت خارجه برزیل بود و بدین ترتیب آنها فقط توانستند از طریق تلفن سه قطعه برای این فیلم تهیه کنند. این همکاری موفقیت آمیز باعث شد تا بعدها موراس شعرهای بسیاری از ترانههای محبوب ژوبیم را برایش بنویسد.
محبوبیت [ویرایش]
بیشک یکی از کلیدیترین عوامل شناختهشدن ژوبیم در کشورهای انگلیسیزبان همکاری او با ساکسوفونیست نامی استن گتز، ژوآئو ژیلبرتو و همسر ژیلبرتو (آسترود ژیلبرتو) است که محصول این همکاری آثاری مانند گتز/ژیلبرتو[۴] و گتز/ژیلبرتو قسمت دوم[۵] هستند. انتشار آلبوم گتز/ژیلبرتو در آمریکا و متقابلا در دیگر نقاط دنیا باعث تولد «جنون بوسا نوا» شد.
ژوبیم کار آهنگسازی بسیاری از قطعات گتز/ژیلبرتو را که بعدها پرفروشترین آلبوم جاز تمام دوران شناخته شد انجام داد.
ژوبیم در جوایز گرمی ۱۹۶۴ جایزه «بهترین آلبوم سال»، «بهترین آلبوم جاز بدون خواننده» و «بهترین مهندسی آلبوم غیر کلاسیک» را از آن خود کرد.
«دختری از ایپانما»[۶]، از معروفترین و محبوبترین قطعات بوسا نوا نیز جایزه بهترین قطعه سال را کسب کرد.
پانویس [ویرایش]
|
