آمنه خانم قزوینی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری, جستجو
آمنه خانم قزوینی
زادروز ۱۲۰۲
درگذشت ۱۲۶۹[۱]
۱۲۹۶[۲]
ملیت ایرانی
پیشه شاعر، مدرس دینی
فرزندان ربابه خانم و طاهره قرةالعین
والدین دختر سید محمدعلی قزوینی و فاطمه قزوینی
نوهٔ سید حسین قزوینی
و سید محمدمهدی بحرالعلوم

آمنه خانم قزوینی، (۱۲۰۲ - ۱۲۶۹) شاعر و مدرس دینی. او از زنان عالم و فقیه قرن سیزده قمری است. او شعر نیز می‌گفت و قصیده‌ای بلند در چهارصد و هشتاد بیت از زبان زینب کبری در واقعه کربلا سروده است. دخترش طاهره قرةالعین نیز عالم مشهوری شد[۲].

[ویرایش] زندگی

آمنه خانم قزوینی در ۱۲۰۲ در خانواده‌‏یی از علمای مذهبی به دنیا آمد. او دختر شیخ سید محمدعلی قزوینی (پسر سید حسین قزوینی) و بانویی به نام فاطمه (دختر سید محمدمهدی بحرالعلوم) بود. پدربزرگ‌های او‌ و نیز برادرش عبدالوهاب قزوینی از فقها و علمای بنام آن دوران بودند[۲].

در ۱۷ سالگی با ملا محمدصالح برغانی که از علمای وقت بود ازدواج کرد و پس از درس آموختن از علمای بزرگ زمان خود و با اجازه رسمی آن‌ها که درجه اجتهاد او را تایید می‌کردند در قزوین و سپس کربلا کلاس درس علوم دینی دایر کرد[۲].

او مادر ربابه خانم و طاهره قرةالعین بود.

[ویرایش] پانویس

  1. حجازی ۳۹
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ ۲٫۳ فرخ‌زاد ص.۵۴

[ویرایش] منابع

ابزارهای شخصی

گویش‌ها
فضاهای نام
عملکردها
گشتن
چاپ/برون‌بری
جعبه‌ابزار