آمنه خانم قزوینی
| آمنه خانم قزوینی | |
|---|---|
| زادروز | ۱۲۰۲ |
| درگذشت | ۱۲۶۹[۱] ۱۲۹۶[۲] |
| ملیت | ایرانی |
| پیشه | شاعر، مدرس دینی |
| فرزندان | ربابه خانم و طاهره قرةالعین |
| والدین | دختر سید محمدعلی قزوینی و فاطمه قزوینی نوهٔ سید حسین قزوینی و سید محمدمهدی بحرالعلوم |
آمنه خانم قزوینی، (۱۲۰۲ - ۱۲۶۹) شاعر و مدرس دینی. او از زنان عالم و فقیه قرن سیزده قمری است. او شعر نیز میگفت و قصیدهای بلند در چهارصد و هشتاد بیت از زبان زینب کبری در واقعه کربلا سروده است. دخترش طاهره قرةالعین نیز عالم مشهوری شد[۲].
[ویرایش] زندگی
آمنه خانم قزوینی در ۱۲۰۲ در خانوادهیی از علمای مذهبی به دنیا آمد. او دختر شیخ سید محمدعلی قزوینی (پسر سید حسین قزوینی) و بانویی به نام فاطمه (دختر سید محمدمهدی بحرالعلوم) بود. پدربزرگهای او و نیز برادرش عبدالوهاب قزوینی از فقها و علمای بنام آن دوران بودند[۲].
در ۱۷ سالگی با ملا محمدصالح برغانی که از علمای وقت بود ازدواج کرد و پس از درس آموختن از علمای بزرگ زمان خود و با اجازه رسمی آنها که درجه اجتهاد او را تایید میکردند در قزوین و سپس کربلا کلاس درس علوم دینی دایر کرد[۲].
او مادر ربابه خانم و طاهره قرةالعین بود.
[ویرایش] پانویس
[ویرایش] منابع
- حجازی، بنفشه. تذکره اندرونی: شرح احوال و شعر شاعران زن در عصر قاجار تا پهلوی اول. تهران: نشر قصیده سرا، ۱۳۸۲. ISBN 964-7675-76-3.
- فرخزاد، پوران. کارنمای زنان کارای ایران (از دیروز تا امروز). تهران: نشر قطره، ۱۳۸۱. ISBN 964-341-116-8.