آلگرداس گریماس

آلژیرداس گریماس آلژیرداس گریماس (Algirdas Julien Greimas) در ۱۹۱۷ در لیتوانی به دنيا آمد اما اين زبان‌شناس و نشانه‌شناس برجسته بعدها تابعيت فرانسوي اختيار كرد. گريماس در دوره دبيرستان با مطالعه آثار نيچه و شوپنهاور مطالعات فلسفي‌اش را آغاز كرد و در ۱۹۳۹ در رشته زبان‌شناسي از دانشگاه گرنوبل، شهري در جنوب فرانسه، فارغ‌التحصيل شد. او دكترايش را در همين رشته در ۱۹۴۹ از دانشگاه سوربن دريافت كرد. گريماس از بنيان‌گذاران و دبيركل انجمن بين‌المللي مطالعات نشانه‌شناسي بود. سرانجام آلگرداس گریماس در ۱۹۹۲ در پاريس درگذشت و در ليتواني در كنار قبر پدر و مادرش به خاك سپرده شد.

آلژیرداس ژولین گریماس، پس از انتشار «معناشناسی ساختاری»، 1966 و «درباره معنا»، 1970، به عنوان مهم¬ترین نظریه¬پرداز معناشناسی روایت شهرت یافت (احمدی، 1388: 161). او «سال¬های طولانی عمر خود را وقف ساختن نظامی منسجم، استوار، منطقی و با برنامه در راستای تحلیل متن نمود (گریماس، 1389: 10). دامنه تألیفات علمی گریماس بسیار گسترده است. او مقاله¬ها و کتاب¬هایی در زمینه نشانه¬شناسی و معناشناسی نوین به تحریر درآورده است. «در 1956، مقاله¬ای پرتأثیر و به موقع درباره آثار سوسور نوشت که در آن از آثار دو متفکر مهم دیگر یعنی موریس مرلوپونتی و استروس نیز استفاده کرد. در 1966، سال کامرانی ساختارگرایی، همراه رولان بارت و دیگران نشریه «زبان¬ها» را بنیان گذاشت (لچت، 1378: 227)». 1976، همزمان، دو کتابش «موپاسان» و «نشانه¬شناسی متن و نشانه¬شناسی علوم انسانی» منتشر شدند. گسترش نظریه¬هایش را می¬توان در فرهنگ مستدل «نظریه زبان» یافت که به 1959 منتشر شد. «درباره معنا دو» در 1983 منتشر شد که واپسین کار اوست (احمدی، 1388: 161). نویسنده: ناهید نصیحت

منابع

• مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Algirdas Julien Greimas»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد (بازیابی در ۱ سپتامبر ۲۰۱۱).