آلبرشت دورر

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد

آلبرشت دورر

خودنگارهٔ دورر به سال ۱۵۰۰
تولد	۲۱ مه ۱۴۷۱ نورنبرگ آلمان
مرگ	۶ آوریل ۱۵۲۸ نورنبرگ آلمان
زمینه فعالیت	نقاش ، چاپ و حکاکی
ملیت	آلمانی

آلبرشت دورر (۲۱ مه ۱۴۷۱ –۶ آوریل ۱۵۲۸) ، (به آلمانی:Albrecht Dürer) نقاش و حکاک و ریاضی‌دان آلمانی دوره نوزائی است. بزرگ‌ترین گراور‌ساز عصر خویش بود و با حکاکی روی چوب و فلزات آثار بی‌همتایی آفرید که در سراسر مغرب‌زمین دست به دست چرخید و نفوذ دامنه‌دار خود برروی هنر سدهٔ شانزدهم اروپا را تثبیت کرد.^[۱]

فهرست مندرجات ۱ زندگی ۲ دستاوردها ۳ دیدار اول از ایتالیا ۴ دیدار دوم از ایتالیا ۵ شهرت ۶ سال‌های پایانی عمر ۷ آثار ۸ منابع ۹ پانویس

[ویرایش] زندگی

دورر در نورنبرگ بدنیا آمد. وی فرزند سوم از خانواده‌ای با هجده فرزند بود.^[۲] پدرش طلاساز بود و آلبرشت نزد او طلاسازی آموخت. سپس از ۱۴۸۶ تا ۱۴۹۰ نزد نقاش آلمانی میخائل ولگموت به کار نقاشی پرداخت.

[ویرایش] دستاوردها

دورر در زمینه باسمه‌‌سازی (برای چاپ) ملاک و مبنایی بنیان گذارد که در آن زمان در سراسر اروپا موجب دگرگونی شد.^[۳]

وی از اولین نقاشانی است که شیفته چهره خود شد نخستین اثر شناخته شده دورر تصویری خطی از چهره خویش است که در سیزده سالگی کشیده‌است و تا پایان عمر نیز به ساختن چهره‌هایی از خود ادامه داد.

[ویرایش] دیدار اول از ایتالیا

وی در دوران جوانی با شوقی وافر به سیر و سیاحت پس از از دیدار از ونیز به سال‌های ۱۴۹۴ و ۱۴۹۵ با دریافتی تازه از دنیای خارج و مقام هنرمند در آن به زادگاهش بازگشت.^[۴] و ده سال در آنجا اقامت کرد. بیشتر کارهای مهم حکاکی خود را در این دوره انجام داد. در همین دوره بود که به حکاکی روی مس پرداخت و مانند بسیار از هنرمندان دوره رنسانس، به مسایل مربوط به ژرفانمایی در نقاشی و نسبت‌های بدن انسان و نیز کالبدشناسی علاقه‌مند شد.

[ویرایش] دیدار دوم از ایتالیا

پس از این دوره دوباره به ونیز رفت و این بار بیشتر به نقاشی پرداخت. آثار او مورد توجه هنرمندان ونیزی قرار گرفت و از برخی کارهای او تقلید می‌شد. چند اثر مذهبی او را اشراف خریدند و امیراتور رودولف دوم یکی از آثار او را خرید و با خود به پراگ برد.

دورر با وجود محبوبیتش در ونیز، دوباره به نورنبرگ بازگشت.

[ویرایش] شهرت

آوازه دورر در سراسر اروپا پیچیده بود و بسیاری از هنرمندان آن دوره با او مکاتبه و دوستی داشتند. رافائل افتخار می‌کرد که با دورر مبادله نقاشی کرده‌است. در این زمان دورر به امپراتور ماکسیمیلیان نزدیک بود و بسیاری از کارهای خود را برای او و با حمایت مالی او انجام داد.

با مرگ ماکسیمیلیان در ۱۵۱۹ دورر در پی حامی دیگری رفت. با همسرش و یک خدمتکارشان عازم هلند شد و در گذشتن از شهرهای سر راه آثاری نیز ایجاد کرد. هدف او حضور در مراسم تاجگذاری امپراتور جدید یعنی شارل پنجم بود.

[ویرایش] سال‌های پایانی عمر

در ۱۵۲۱ از این سفر طولانی به نورنبرگ بازگشت. در این سفر به بیماری نامعلومی دچار شد که تا آخر زندگی با او بود.

دورر قسمت عمده‌ای از سال‌های پایانی عمرش را وقف پژوهش در زمینه اصول نظری هنر ساخت و براساس بررسی کاملی از عقاید پیرو دلا فرانچسکا رساله‌ای در زمینه ژرفانمایی و هندسه نگاشت.^[۵]

دورر در ۱۵۲۸ در سن ۵۶ سالگی در نورنبرگ درگذشت.

[ویرایش] آثار

• چهار حواری
• ملانکولیا
• آدم و حوا
• چهار سوار سرنوشت
• چهره نقاش
• چهره ماکسیمیلیان
• پورترهٔ یاکوب موفل

[ویرایش] منابع

• تاریخ هنر/ه.و.جانسن/ترجمه پرویز مرزبان/تهران:شرکت انتشارات علمی و فرهنگی ۱۳۷۹

[ویرایش] پانویس