از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد.

{{ویکیسازی{{

[ویرایش] Translation from en.wikipedia to be adapted to fa.wikipedia

{{dablink | این مقاله راجع به کشوری است که در منتهی الیه جنوبی (قاره آفریقا) قرار دارد. برای آشنایی با این منطقه به جنوب آفریقا مراجعه کنید. برای آشنایی با دولت قبلی این کشور و نام قبلی آن به [[جمهوری آفریقای جنوبی

(South African Republic)]] مراجعه کنید. 

|نام بومی = جمهوری آفریقای جنوبی 

| نام رایج: آفریقای جنوبی | تصویر پرچم = Flag of South Africa.svg | تصویرنشان ملی= Za-coa.png | نوع نماد= مجموعه‌ای سلاح‌ها | تصویر نقشه = LocationSouthAfrica.png | شعار ملی = زبان خام !ke e: {{IPA|ǀ{{xarra {{IPA|ǁ{{ke
( زبان انگلیسی : " وحدت در تکثر "یا " مردم متکثر متحد می‌شوند" )

|سرود ملی= (سرود ملی آفریقای جنوبی 

| زبان‌های رسمی = آفریقایی ، انگلیسی آفریقای جنوبی، زبان زولو (Zulu)، زبان خوسا (Xhosa)، زبان سواتی (swati)، زبان دبل (Ndebele)، زبان سوتومی جنوبی، زبان سوتوی شمالی، زبان تسونگا (Tsonga)، زبان تسوانا (Tswana)، زبان وندا | پایتخت = اجرایی= پروتوریا، قانونگذاری= کیپ تاون، قضایی =بلوم فونتین | بزرگ‌ترین شهر= ژوهانسبورگ | نوع دولت = دموکراسی پارلمانی | عنوان رهبر= رئیس جمهور آفریقای جنوبی | نام رهبر = تابوبکی | رتبه مساحت = 25 ام | اندازه مساحت = 1E12 | مساحت = 1221037 | مساحت (مایل مربع) = 471443 >! = = عبارت بر حسب WP:MOSNUM را حذف نکنید. < | درصد آب= ناچیز | حدود جمعیت= 47432000 | سال تخمین جمعیت = 2005 |رتبه جمعیت = 26 ام | سرشماری جمعیت = 44819278 | سال سرشماری= 2001 | تراکم جمعیت = 39 | تراکم جمعیت در مایل مربع= 101 | رتبه تراکم جمعیت = 163 ام

| سال محاسبه تولید ناخالص داخلی=2005 | تولید ناخالص داخلی= 2/570 میلیارد دلار | رده تولید ناخالص داخلی=18 | درآمد سرانه تولید ناخالص داخلی=12161 دلار | رده درآمد سرانه تولید ناخالص داخلی=55 | نوع حاکمیت=]]استقلال[[ | راجع به حاکمیت= استقلال از]]بریتانیای کبیر[[

  | رویداد مهم1= اتحاد آفریقای جنوبی
  | رویداد مهم2= [قانون وست مینیستر1931]]
  | رویداد مهم3= جمهوری آفریقای جنوبی
  | روز مهم1= 31 می 1910
  | روز مهم2= 11 دسامبر 1931
  | روز مهم3= 31 می 1961

| سال شاخص توسعه انسانی (HDI)= 2003 | شاخص توسعه انسانی (HDI)=658/0 | رده شاخص توسعه انسانی (HDI)=120 | مقوله شاخص توسعه انسانی= متوسط | پول رایج= راند آفریقای جنوبی [[ | کد پول رایج=ZAR | کد کشور= RSA | منطقه زمانی=SAST |اختلاف با =UTC +2 |cctld = .za

کد تلفن=27 {{

افریقای جنوبی یا به طور رسمی جمهوری آفریقای جنوبی کشوری است که در جنوب قاره آفریقا قرار گرفته‌است. این کشور با کشورهای نامیبیا، بوتسوانا، زیمباوه، موزامبیک، سوآزیلند و لسوتو (کشوری که در سرزمین افریقای جنوبی محصور شده است) هم‌مرز است. افریقای جنوبی یکی از اعضای سازمان کشورهای مشترک‌المنافع است.

آفریقای جنوبی به دودلیل تکاملی متفاوت را نسبت به دیگر کشورهای آفریقایی تجربه کرده‌است. اول اینکه مهاجرت از اروپا کمی بعد از این‌که شرکت هند شرقی هلند ایستگگاهی در مکان امروزی کیپ تاون ایجاد کرد. دوم اهمیت استراتژیکی آبراه کیپ است که با بسته شدن کانال سوئز در طی جنگ 6 روزه بیشتر مسجل شد و همچنین منابع کانی باعث اهمیت بیشتر این کشور در میان کشورهای غربی بخصوص در اواخر سدهٔ نونزدهم شد که بعدها در دوران جنگ سرد اهمیت بیشتری پیدا کرد. به دلیل مهاجرت آفریقای جنوبی از لحاظ نژادی بسیار متنوع است. بزرگ‌ترین جمعیتهای رنگین پوستان و آسیایی‌های آفریقای زمینه نژادی مختلط سفید پوستان و هندیان در آفریقا در این کشور مستقر هستند. سیاهپوستان آفریقای جنوبی کمتر از 80 درصد جمعیت این کشور را تشکیل می‌دهند.

منازعات نژادی بین اقلیت سفید پوستان و سیاهپوستان اکثریت در تاریخ و سیاست افریقای جنوبی نقش مهمی را بازی کرده‌است و به دوره تاریخی آپارتاید در آفریقای جنوبی منجر شده‌است که در سال 1948 توسط حزب ملی آفریقای جنوبی تأسیس شد. اگر چه از قبل جداسازی نژادی در این کشور وجود داشت. قوانینی که آپارتاید را تعریف می‌کردند در سال 199 به تدریج توسط حزب ملی لغو شدند و این به دلیل منازعات خشونت آمیز بود که شامل تحریم‌های اقتصادی بین المللی از سوی جامعه بین الملل می‌شد. این منازعات بین اکثریت سیاهپوستان و بسیاری از سفید پوستان، رنگین پوستان و هندیان اتفاق می‌افتاد.

این کشور از معدود کشورهای آفریقایی است که در آن هیچ وقت کودتا نشده و انتخابات منظم در طول یک قرن اخیر در آن برگزار شده‌است. با این حال اکثریت سیاهپوستان تا سال 1994 دارای حق رای نبود. این کشور دارای بهترین وضعیت اقتصادی در میان کشورهای آفریقایی است و زیرساختهای مدرن به طور مساوی در همه جای کشور به وجود آمده‌اند.

اغلب از آفریقای جنوبی به‌عنوان ملت رنگین کمان یاد می‌کنند، این اصطلاح را اسقف اعظم دسموند توتو خلق کرد و بعدها رئیس‌جمهور آفریقای جنوبی نلسون ماندلا از آن به عنوان استعاره‌ای برای توصیف پیشرفت‌های جدید تنوعات فرهنگی نشات گرفته از ایدئولوژی آپارتاید استفاده کرد. آفریقای جنوبی میزبان جام جهانی 2010 خواهد بود این اولین بار است که این تورنمنت در آفریقا برگزار می‌شود.

[ویرایش] تاریخ

افریقای جنوبی دارای تعدادی از قدیمی ترین آثار باستانی قاره آفریقا است. فسیل‌های بسیاری در غارهای استرک‌فونتاین، کرومدرای و ماکاپانگات وجود دارند که نشان می‌دهند که آسترالوپتیکاین از سه میلیون سال پیش در آنجا حضور داشته‌اند همچنین نمونه‌های گوناگونی از انسان که شامل همو هابیلیس همو ارکتوس و انسان مدرن یعنی همو ساپینس می‌شود در آن جار یافت شده‌است. انسان‌های متکلم به زبان بانتو، چوپانان و کشاورزان درعصر آهن جنوب دریای لیمپوپو را در قرن 4 یا 5 دوره گسترش بانتو با جابجا کردن خمیتهای اصیل و متکلمین سان به آفریقای جنوبی مدرن امروزی تبدیل کردند. آنها به آرامی به سمت جنوب حرکت کردند و انسان‌های اولیه عصر آهن در استان کوازولوناتال بودند که جنوبی‌ترین گروه، مردم شوسا بودند که زبانشان دارای ویژگی‌هایی از زبان ابتدایی خویی و سانی بود و سرزمینشان به کیپ شرقی واقع در استان کیپ شرقی امروزی می‌رسید. این جوامع عصر آهن به هنگام مهاجرت جایگزین قبایل شکارچی شدند.

[[Image:JanVanRiebeckArrival.jpg|left|250px|thumb|

نقاشي اغراق شده از شرح رسيدن  ژان وان ريسبك [[.

تاریخ کتبی آفریقای جنوبی با شرح دریانوردان اروپایی که از راه‌های بازرگانی هند شرقی می‌گذشتند شروع می‌شود. اولین دریانورد اروپایی که موفق شد از این آبراه گذر کند، کاشف پرتقالی بارتلومیو دیاس در سال 1488 بود. او هنگام بازگشت به لیسبون مکانی را که کشف کرده بود Cabo das Tormentas دماغه توفان‌ها نامید، اما هنری دریانورد، که حامی مالی دیاس بود، نام آن را به دماغه آرزوی خوب Cabo da Boa Esperança ،که اشاره‌ای به راهی برای رسیدن به سرزمین هند بود، تغییر داد.

تعدادی سانحه دریایی در ساحل آفریقای جنوبی رخ داد علاوه بر نوشته‌های دریانوردان ابتدایی ، شرح‌های نجات یافتگان سوانح دریایی اولین شرح‌های کتبی تاریخ این کشور هستند. دوقرن بعد از سال 1488 به بعد تعدادی از گروه‌های ماهیگیری که شامل ملاحان پرتغالی می‌شدند، در ساحل ساکن شدند ولی شرح کتبی از آنها باقی نمانده‌است. در سال 1653، جان ون ریسبک به نمایندگی کمپانی هند شرقی هلند محلی برای تهیه خواروبار در دماغه آرزوی خوب تأسیس کرد. در سده‌های 17 و 18 این جمعیت هلندی به آرامی بیشتر شذ و سرانجام ساکنین هلندی مردم شوسا واقع در منطقه رودخانه ماهی را دیدند و پس از آن جنگهایی به نام جنگهای مرزی کیپ به دلیل تصاحب زمین و دام شکل گرفت.

برای رفع کمبود نیروی کار کیپ از اندونزی، ماداگاسکار و هند بردگانی آورده شدند. علاوه بر این، رهبران دردسر سازی که اغلب از اشراف بودند از مستعمره‌های هلند به آفریقای تبعید شدند. این گروه از بردگان سرانجام جمعیتی را تشکیل دادند که اکنون به عنوان مالایی‌های کیپ شناخته می‌شوند. آنها از سوی استعمارگران اروپایی اغلب دارای مقام اجتماعی بهتری محسوب شده‌اند و همچنین صاحب زمین نیز شدند و با توسعه آپارتاید زمین‌های خود را از دست دادند. مساجد کیپ مالاین‌ها در محدوده 6 بخشیده شدند و اکنون یادگار خرابی‌هایی هستند که در اطراف آنها اتفاق افتاد.

بسیاری از نوادگان این برده‌ها که اغلب با ساکنین هلندی ازدواج کردند بعدها با بازماندگان خوی‌خوی به عنوان رنگین پوستان کیپ در یک رده قرار گرفتند. با ادغام بیشتر در بین جمعیت رنگین پوستان کیپ و مردم شوسا و دیگر مردم آفریقای جنوبی حال آنها حدود 50 درصد از کیپ غربی را دربرگرفته‌اند.

پادشاهی بریتانیای کبیر گیپ گودهپ را برای بستن راه بر روی هند و استرالیا در سال 1797 فتح نمود. کمپانی هند شرقی هلند ورشکسته شد و بریتانیا مستعمره کیپ را در سال 1805 به خود اضافه کرد. بریتانیا جنگ‌های مرزی علیه شوسا را ادامه داد و مرز شرقی را از طریق قلعه‌هایی که در طول رودخانه ماهی ساخته بود و استحکام بخشیدن آن از طریق حمایت از اسکان بریتانیایی‌ها بیشتر به سمت شرق کشانید. به دلیل فشار جوامعی که خواستار لغو برده‌داری بودند مجلس بریتانیا تجارت جهانی برده خود را در سال 1806 و سپس بردهداری را در تمامی مستعمره‌های خود در سال 1833 لغو کرد.

کشف الماس در سال 1867 و طلا در سال 1886 مشوق رشد اقتصادی و مهاجرت و منجر به تضعیف وضعیت اهالی آن کشور شد. بوئرها با موفقیت در مقابل دست‌درازیهای بریتانیا در طول جنگ اول بوئر مقاومت کردند (1880 تا 1881) و از تاکتیک‌هایی استفاده کردند که مناسب با شرایط محلی بود. مثلاً بوئرها لباسهای خاکی می‌پوشیدند که همرنگ با زمین بود در حالی‌که بریتانیاییها یونیفرمهای رنگ قرمز روشن می‌پوشیدند که آنها را هدف‌های آسانی برای تیراندازان ماهر بوئری می‌ساخت. بریتانیا با تعداد نفرات بیشتر و بدون لباسهای قرمز دوباره به جنگ برگشتند و در جنگ دوم بوئر (1899 تا 1902) شرکت کردند. تلاش بوئرها برای اتحاد با آلمانی‌های آفریقای جنوب غربی بهانه‌ای دیگر دست بریتانیاییها داد تا کنترل جمهوری بوئررا به دست گیرند.

زنان وبچه‌های بوئریدر

اردوگاه‌های کار اجباری[[ بریتانیا[[.

بوئرها به شدت مقاومت کردند ولی عاقبت بریتانیا نیروهای آنها را شکست داد و از تعداد نفرات بیشتر خود و کمک‌های خارجی و اردوگاههای کار اجباری و همچنین تاکتیک جنجال برانگیز زمین سوخته استفاده کرد. قرارداد ورنیگینگ حاکمیت مطلق بریتانیا بر جماهیر آفریقای جنوبی را تصریح کرد و دولت بریتانیا موافقت کرد تا بدهی سه میلیون پوندی دولتهای آفریقایی را به که به دلیل جنگ تحمیل شده بود را بپردازد. یکی از مفاد اصلی این قرار داد که جنگ را به اتمام می‌رساند این بود که سیاهان بجز در مستعمره کیپ حق رای ندارند.

بعد از چهار سال مذاکره اتحادیه آفریقای جنوبی از مستعمره کیپ و استان کوازولوناتال و همچنین جمهوری‌های منطقه آرنج فری و ترانسوال در 31 می‌ سال 1910 دقیقا 8 سال پس از پایان جنگ دوم بوئر تشکیل شد. این اتحادیه نوعی حکومت سلطنتی بود. در سال 1934 حزب آفریقای جنوبی و حزب ملی آفریقای جنوبی برای تشکیل حزب متحد آفریقای جنوبیو به دنبال آشتی بین آفریقایی‌ها و سفید پوستان انگلیسی‌زبان ادغام شدند. ولی اتحادیه به دلیل ورود به جنگ جهانی دوم به عنوان متحد انگلیس از هم پاشید.حرکتی که حزب ملی به شدت مخالف آن بود.

در سال 1948 حزب ملی آفریقای جنوبی از طریق رای‌گیری به قدرت رسید و شروع به انجام یک سری قوانین مبنی بر جداسازی نژادی که به نام آپارتاید شناخته می‌شود، کرد. جای تعجبی نیست که این تبعیض در مورد ثروت به دست آمده از صنعتی سازی سریع دهه‌های 50، 60و 70 نیز به کار رفت. در حالی‌ که اقلیت سفید پوستان از بالاترین استاندارد زندگی قاره آفریقا که برابر سطح زندگی در کشورهای غربی جهان اول بود برخوردار گشته بود اکثریت سیاه‌پوستان از لحاظ هرگونه استانداردی همچون درآمد، تحصیل و طول عمر مورد تبعیض قرار داشت به طوری که یک سیاه‌پوست، هندی یا رنگین پوست آفریقای جنوبی به مانند مردم دیگر کشورهای آفریقایی همچون غنا و تانزانیا بود.

آپارتاید روز به روز باعث جنجال بیشتر شد و منجر به تحریم‌های خارجی و شورش و سرکوبهای داخلی شد. مدت مدیدی از سرکوب شدید توسط دولت و مقاومت، اعتصاب، راهپیمایی، اعتراض و خرابکاری توسط احزاب ضد آپارتاید مخصوصاً کنگره ملی آفریقا (ANC) ادامه یافت. در سال 1990 دولت حزب ملی اولین گام برای مذاکره کناره‌گیری از قدرت را با لغو ممنوعیت کنگره ملی آفریقا و دیگر موسسات سیاسی چپ‌گرا برداشت و نلسون ماندلا را بعد از 27 سال آزاد کرد. قوانین آپارتاید به تدریج از کتاب‌های قانون حذف شدند و اولین [[انتخابات عمومی آفریقای جنوبی 1994|انتخابات چند نژادی ] در سال 1994 برگزار شد. ANC با اکثریت آراء پیروز انتخابات شد و از آن زمان تاکنون قدرت را در دست داشته‌است.

میلیون‌ها نفر از مردم آفریقای جنوبی که اکثرا سیاهپوستند همچنان در فقر زندگی می‌کنند. بسیاری این امر را میراث رژیم گذشته می‌دانند و همچنین بسیاری این فقر را ناشی از ناکامی دولت اخیر در مقابله با موضوعات اجتماعی می‌دانند و دیگر عوامل از جمله قوانین مالی و پولی دولت اخیر برای تضمین تقسیم ثروت و رشد اقتصادی را نیز مقصر می‌دانند. به هر حال سیاست مسکن ANC در شرایط زندگی بسیاری از طریق تغییر جهت هزینه‌های مالی و پیشرفت سیستم جمع آوری مالیات بهبود حاصل کرده‌است.

[ویرایش] سیاست

[[Image:CentralPretoria.jpg|thumb|۲۵۰px|right| بخش مرکزی پروتوریا، پایتخت اجرایی آفریقای جنوبی [[. > لطفا اطلاعات جدید را به مقالات مربوط این سری اضافه کنید < {{سیاست کلان | کشور = آفریقای جنوبی {{

آفریقای جنوبی ۲ مجلس دارد : شورای ملی استان‌ها (یا مجلس اعیان) با ۹۰ عضو و مجمع ملی آفریقای جنوبی (یا مجلس عوام) با ۴۰۰ عضو. اعضای مجلس عوام برحسب جمعیت انتخاب می‌شوند. نصف اعضا از طریق لیست ملی و نصف دیگر از طریق لیست استان‌ها انتخاب می‌شوند. ۱۰ عضو برای نمایندگی هر استان در شورای انتخابات بدونن توجه به جمعیت آن استان انتخاب می‌شود. هر دومجلس هر ۵ سال یک بار برگزار می‌شود دولت در مجلس عوام تشکیل می‌شود و رهبر حزب اکثریت در مجلس ملی رئیس جمهور می‌شود.

کنگره ملی آفریقا (ANC) در سیاست آفریقای جنوبی پیشرو است و در آخرین انتخابات عمومی سال ۲۰۰۴ ۶۹٫۷ درصد آراء و ۶۶٫۳ درصد آراء انتخابات شهرداری ۲۰۰۶ را به دست آورد. مهم‌ترین چالش در مقابل ANC حزب متحد دمکرات‌ها است که در انتخابات ۲۰۰۴ و ۲۰۰۶ به ترتیب ۱۲٫۴ و ۱۴٫۸ درصد آرا را به دست آورد. رهبر این حزب تونی لئون است. حزب پیشرو قبلی یعنی حزب ملی جدید که آپارتاید را از طریق سلف خود به وجود آورد از سال ۱۹۹۴ تا بحال همیشه در انتخابات تحقیر شده و سرانجام به انحلال کشیده شد. آنها تصمیم گرفتند تا در ۹ آوریل ۲۰۰۵ با ANC ادغام شوند. دیگر احزاب سیاسی اصلی در مجلس حزب آزادی اینکاتا که نماینده مردم زولو است و دموکرات‌های مستقل که به ترتیب ۶٫۹۷ و ۱٫۷ درصد آرا را در انتخابات ۲۰۰۴به دست آوردند.

[ویرایش] استان‌ها و بخش‌ها

[[Image:South Africa Districts April ۲۰۰۶.png|thumb|۳۵۰px|right| نقشه استان‌ها را بارنگ نشان مي دهد )صورتي كم رنگ براي كيپ شمالي فیروزه‌ای برای شمال غربی بنفش برای گائوتنگ سبز برای لیمپوپو قهوه‌ای برای امپومالانگا شرقی سبز کم رنگ برای ایالت آزاد وزرد کم رنگ برای کیپ غربی ( و بخش‌ها (شماره‌های ) آفریقای جنوبی[[ {{ اصلی | استان‌های آفریقای جنوبی{{

وقتی که آپارتاید در سال ۱۹۹۴ تمام شد دولت مجبور شد تا بانتوسان‌های مستقل و نیمه‌مستقل قبلی را به ساختار سیاسی آفریقای جنوبی تبدیل کند. به همین دلیل چهار استان قبلی با نام‌های استان کیپ، استان کوازولو ناتال، ایالت آرنج فری و ترانس وال کنار گذاشته شدند و ۹ استان دیگر جایگزین آنها شدند. این استان‌های جدید از استان‌های قبلی کوچک‌ترند که برای تخصیص منابع بیشتر این طور کوچک در نظر گرفته شده‌اند.

این ۹ استان به ۵۲ بخش تقسیم می‌شوند که ۶ تای آنها شهرداری کلان‌شهرها و ۴۶ تای آنها شهرداری بخش‌ها هستند. ۴۶ بخش‌داری خود به ۲۳۱ شهرداری تقسیم می‌شوند. بخش‌داری‌ها همچنین شامل ۲۰ بخش مدیریتی (که اغلب منطقه حفاظت‌شده هستند) هستند که مستقیماً توسط بخش‌داری‌ها اداره می‌شوند. ۶ شهرداری کلان‌شهر اعمال بخش‌ها و شهرداری‌های محلی را انجام می‌دهند. {{استان‌های آفریقای جنوبی{{

[ویرایش] جغرافیا

نقشه آفريقاي جنوبي

right عكس ماهواره اي از آفريقاي جنوبي

{{ اصلی |جغرافیایی جنوبی {{

آفریقای جنوبی در جنوبی‌ترین قسمت قاره قرار دارد و دارای خط ساحلی طویلی است که ۲٬۵۰۰ کیلومتر (۱٬۵۵۰ مایل) طول دارد و با مرز دو اقیانوس اطلس و هند ساحل مشترک دارد. مساحت این کشور ۴۷۰٬۹۷۹ مایل مربع یا ۱٬۲۱۹٬۹۱۲ کیلومتر مربع است. این کشور بیست و پنجمین کشور بزرگ دنیا (بعد از مالی) و از لحاظ مساحت با کلمبیا برابر است. نجسوتی در دراکنزبرگ با ۳٬۴۰۸ مایل ارتفاع بلندترین نقطهٔ افریقای جنوبی است.

آفریقای جنوبی دارای آب و هوای متنوعی است و دارای صحرای خشک مشرف به نامیبیا تا آب و هوای مطبوع نیمه‌استوایش نزدیک مرز موزامبیک است. همچنین دارای پرتگاه کوهستانی به سمت فلات داخلی و [[[فلات مرتفع ]] است اگر چه آفریقای جنوبی نیمه‌خشک محسوب می‌شود ولی تنوع آب و هوایی جالبی به مانند تنوع موقعیت طبیعی خود دارد.

در داخل آفریقای جنوبی فلات کارو که به شکل بوته زاری با تراکم جمعیت کم و منطقه‌ای کوهستانی بزرگ است، وجود دارد که به سمت شمال غرب در کنار صحرای کالاهاری خشکتر است. ولی خط ساحلی شرقی پر آب و دارای آب و هوایی مطبوع و شبیه به مناطق استوایی است. منتهی‌الیه جنوب غرب آب و هوایی مدیترانه‌ای با زمستان‌های مرطوب و گرم و تابستان‌هایی خشک دارد .این منطقه به خاطر شرابش مشهور است و در آن به طور ادواری باد می‌وزد. سختی باد گردش به دور کیپ آرزوی خوب را برای ملاحان رنج‌آور می‌ساخت و باعث سوانح دریایی می‌شد. در سمت شرق ساحل جنوبی کشور باران در طول سال به طور یکسان می‌بارد و منطقه‌ای سرسبز را پدید آورده‌است. این منطقه را به نام راه باغ می‌شناسند.

منطقه آزاد نارنجی به علت عدم گستردگی منطقه شرقی [[[فلات مرتفع]] در شمال به مانند منطقه غربی در شمال چندان صاف و مسطح نیست. در شمال رودخانه وال منطقه فلات مرتفع بهتر آبیاری می‌شود و دچار گرمای شدید نیمه استوایی نمی‌شود. ژوهانسبورگ در مرکز فلاتی مرتفع با ارتفاع ۱٬۷۴۰ متری قرار دارد و سالانه شاهد ۷۶۰ میلیمتر باران است ( ۳۰ اینج ). زمستان در این منطقه سرد است اگر چه برف به ندرت در آنجا می‌بارد.

در شمال ژوهانسبورگ فلات پست می‌شود. فلات پست دارای دمای بالاتر بوده و فلات بوته زار  سنتی آفریقای جنوبی است. کوههای مرتفع  دراکنزبرگ  که پرتگاه شرقی‌های فلات را تشکیل می‌دهند امکان کمی برای اسکی کردن در زمستان را فراهم می‌کنند. خیلی از مردم فکر می‌کنند که سردترین مکان در آفریقای جنوبی  سرزمین جنوبی  در  کوههای راگولد  در غرب است جایی که در آن دمای نیمه زمستان به ۱۵ درجه سلسیوس (۵ درجه  فارنهایت ) می‌رسد.  در واقع سردترین مکان بوفلز فاشین است که در بخش ملتنو از بوفلزفونتین دماغه شرقی قرار دارد و در این منطقه دمای ۶/۱۸ درجه سلسیوس نیز ثبت شده‌است:

[2]

در عمق قسمت‌های داخلی دارای بیشترین دما است : دمای ۷/۵۱ درجه سیلیسیوس (۱۲۵ درجه فارنهایت ) در سال ۱۹۴۸ در  کیپ شمالی  کالاهاری نزدیک به  اوپینگتون  به ثبت رسیده‌است. 

^[۱]

آفریقای جنوبی همچنین یک مستعمره دارد با نام مجمع الجزایر شاهزاده ادوارد واقع در زیر قطب جنوب که شامل جزیره ماریون ( ۲۹۰ کیلومتر مربع و ۱۱۲ مایل مربع ) و جزیره شاهزاده ادوارد (۴۵ کیلومترمربع و ۳/۱۷ مایل مربع ) است. (نباید آن را با جزیره کانادایی شاهزاده ادوارد اشتباه گرفت. )

[ویرایش] = حیوانات و گیاهان =

فینبوس[[، پادشاهی گیاهی که فقط مختص آفریقای جنوبی است و در نزدیکی کیپ تاون قرار دارد.[[

آفریقای جنوبی بیش از 20000 گیاه مختلف یا 10 درصد از  انواع  گیاهان  زمین  را داراست که تنوع زیستی آن را غنی تر می‌کنند.
غالبترین زیست محیط  علفزار  مخصوصا در فلات مرتفع  است جایی که انواع علفها ، بوته‌های کوچک و  درختان اقاقیا  که اکثرا توسط شترها خورده شده‌اند یا سفید شده‌اند غالبپوشش گیاهی را شکل می‌دهند. 

گیاهان بعلت میزان بارندگی کم به سمت شمال غربی کمتر یافت می‌شوند. گونه‌های مختلفی از گیاهان گوشتدار ذخیره کننده آب بمانند شبیار و فرفیون در مناطق بسیار گرم و خشک ناماقوالند وجود دارند. علفها و دشتها به آرامی به دشتهای بوته دار در شمال شرقی کشور که جمعیت فشرده کمتری دارند تبدیل می‌شوند. تعداد زیادی درخت بائوباب در نزدیکی انتهای شمالی پارک ملی کروگر وجود دارند. ^[۲]

 زیست توده   فینبوس  یکی از شش  استان گیاهی / پادشاهی گیاهی  در منطقه‌ای کوچک در کیپ غربی  واقع شده و شامل بیش از 9000 نوع گیاه است و از لحاظ تنوع زیستی گیاهی غنی ترین منطقه‌است. اکثر گیاهان  همیشه سبز و برگ سخت به شکل سوزن و بمانند گیاهان استخوانی شکل هستند. دیگر گیاه ویژه آفریقای جنوبی گونه  پروته آ  از گیاهان گل ده‌است.130 گونه مختلف از پروته آ در آفریقای جنوبی یافت می‌شود.
در حالیکه آفریقای جنوبی دارای گیاهان گل ده بسیاری است اما این کشور جنگلهای اندکی دارد.  تنها 1 درصد آفریقای جنوبی را جنگل پوشانده‌است که اختصاصا به جلگه ساحلی مرطوبی در کنار  اقیانوس هند  در  کوآزولوناتال  محدود می‌شود.  همچنین تعداد کمی جنگل که  آتش  هرگز به آنها نمی‌رسد و معروف به جنگلهای مانتن هستند نیز وجود دارند.  کاشتن  گونه‌های درختی وارداتی مخصوصا گونه‌های خارجی  اوکالیپتوس  و  کاج  مرسوم است.  این کشور مناطق طبیعی زیاد و الگوهای پیشرفت نامنظم شهری از دست داده‌است.آفریقای جنوبی یکی از کشورهایی است که به بدترین شکل بعلت هجوم گونه‌های خارجی همچون بلک واتل ، پرت جکسون ( هاکا ) لانتانا  و جاکاراندرا  صدمه دیده‌است و این گونه‌ها تهدیدی برای تنوع زیستی محلی و منابع آبی محدود بوده‌اند. اولین  جنگ معتدلی  که ساکنان اروپایی از آن استفاده کردند بطرز فجیعی مورد سوء استفاده قرار گرفت و تنها تعداد معدودی از گیاهان در آن باقی ماندند. اخیرا درختان چوب سخت مانند  چوب زرد واقعی  " پودو کارپوس لاتیفولیوس "  استینک وود  " اوکوتی بولاتا  و  بلک آیرون وود  آفریقای جنوبی " اولئا لاریفولیا  تحت مراقبت دولتی هستند.

 پستانداران زیادی در زیست گاه‌های  فلات بوته زار  زندگی می‌کنند که شامل  شیر ، پلنگ ،  کرگدن سفید ،  گاو وحشی آفریقایی آبی ،  کودو ،  آهوی آفریقایی ،  کفتار ،  اسب آبی  و زرافه  هستند. گستره وسیعی از زیستگاه فلات بوته زار در شمال شرقی وجود دارد که شامل پارک ملی کروگر و منطقه حفاظت شده  مالامالا  و در شمال در  واتربرگ بای سفیر  است.

[ویرایش] = اقتصاد =

دوربان[[،[[ منطقه تفریحی معروفی در ساحل اقیانوس هند و محل بزرگ‌ترین بندر تجاری آفریقا .]]

[[Image:Cape Town Waterfront.jpg|thumb|right|250px|

 ساحل آلفرد و ويكتوريا در  كيپ تاون  به همراه  کوه تیبل  در پیش زمینه . کیپ تاون مرکزی مهم اقتصادی از لحاظ جهانگردی و خرید جزئی شده‌است و بیشترین تعداد از بازدید کنندگان خارجی را در آفریقای جنوبی جذب می‌کند.[[

{{ اصلی|اقتصاد آفریقای جنوبی {{

از لحاظ رده بندی سازمان ملل آفریقای جنوبی کشوری با درآمد متوسط همراه با منابع غنی و توسعه یافته از نظر مالی ، قانونی ، ارتباطات ، انرژی و بخش‌های حمل و نقل است و دارای بازار سهام (  بورس اوراق بهادار JSE ) است که بین 10 بازار سهام بزرگ دنیا قرار دارد و همچنین زیر ساختهایی مدرن برای حمایت از تقسیم موثر کالا بین مراکز شهری در تمامی منطقه دارد. تولید ناخالص داخلی که اصلاحیه اصطلاح  برابری قدرت خرید  است این کشور را در بین 50 کشور ثروتمند دنیا قرار می‌دهد. آفریقای جنوبی از بسیاری جنبه‌ها کشوری پیشرفته‌است اما این توسعه حول چهار منطقه اتفاق افتاده‌است. کیپ تاون ، بندر الیزابت ، دوربان و پروتوریا – ژوهانسبورگ به غیر از این چهار منطقه در بقیه جاها پیشرفت کم بوده و فقط علی رغم استراتژی‌های دولت همچنان پابرجاست اما مناطق توسعه نیافته اصلی در حال پیشرفت سریع هستند. این مناطق شامل : خلیج موسل به خلیج پلتن برگ ، منطقه رستنبرگ ، نلزپروت ، بلوئم فونتین ، ساحل جنوبی کیپ ، ساحل شمالی KZU در بین مناطق دیگر می‌شود.  فاصله بسیار درآمدها و  اقتصاد دوگانه  باعث شده تا این کشور در حال توسعه محسوب شود.  عدم تساوی درآمدها در آفریقای جنوبی چنان زیاد است که از این نظر در بالاترین رده‌های جهانی قرار می‌گیرد. میزان رشد پیامد آن در ده سال اخیر به کاهش بیکاری منجر شده‌است ، با این حال اقتصاد آنها راه درازی را در پیش دارد و مشکلات اقتصادی بزرگی هنوز باقی مانده‌اند. دیگر مشکلات شامل ، خلافکاری ؛فساد و ایدز هستند. در ابتدا سال 2000 رئیس جمهور تابوامیکی قسم خورد که رشد اقتصادی و سرمایه گذاری خارجی را با رفع قوانین محدود کننده کار افزایش دهد و به خصوص سرعت بیشتری ببخشد و هزینه‌های غیر ضروری دولتی را کاهش دهد. سیاست‌های احراز سوی حزب کارگرمورد مخالفت قرار گرفتند. بنابر محاسبات آفریقای جنوبی 30درصد از تولید ناخالص داخلی کل قاره را در دست دارد. همچنین این کشور بزرگ‌ترین تولید کننده و مصرف کننده انرژی قاره نیز است.

این کشور با  راند  که بزرگ‌ترین  پول رایج بازار  تجارت و در حال توسعه‌است به جمع 15 کشور برتر دارای پول رایج دنیا پیوسته‌است ─مجمع دائم  (CLS) که در آن معاملات تجاری سریعا بسته می‌شوند و ریسک معامله در  مناطق زمانی  را کاهش می‌دهند. راند آفریقای جنوبی (ZAR ) بهترین پول رایج در مقابل دلار آمریکا بین سالهای 2002 تا 2005 طبق جدول امتیاز پولهای رسمی  بلومبرگ  بوده‌است.  بی ثباتی  راند آفریقای جنوبی  برفعالیت‌های اقتصادی اثر گذاشته که همراه با سقوط سریع سال 2001 بود که باعث تنزل تاریخی 85/13 راند نسبت به  دلار آمریکا  شد که باعث بیم از تورم شد و باعث شد تا بانک پشتوانه  نرخ بهره‌ها  را افزایش دهد.  راند از آن موقع وضعیت بهتری یافته و با نرخ 99/5 تا ژانویه 2006 در مقابل دلار آمریکا مبادله شده و اقدام بانک پشتوانه نیز باعث مهار تورم شده‌است. قدرت راند باعث وارد آمدن فشار به صادر کنندگان شده و آنها از دولت خواسته‌اند تا در نرخ  ارز برای کمک به متعادل کردن نرخ راند دخالت کند و همچنین بسیاری از صادرکنندگان نیز کارکنان خود را اخراج کرده‌اند. 

5/21 درصد از جمعیت جوان بنابر محاسبات انجام شده در سال 2003 دچار ایدز هستند ^[۳] دولت اخیر بعد از مدتها تاخیر منابع مالی زیادی برای مبارزه با این اپیدمی اختصاص داده‌است اخیرا تحقیقی در مجله آفریقایی ایدز به چاپ رسیده که کار توماس رل والیوشیسانا است و نشان می‌دهد که سطح این بیماری در حال کاهش است و از 2/4 درصد به 7/1 درصد برای افراد 49-15 ساله رسیده و مرگ ومیرآن در سال 2008 به 487320 نفر می‌رسد. در سال 2000 ، ]]ثابو بکی[[ ،رئیس جمهور وقت، اهمیت ابتلا به ایدز را زیر سوال برد و به طرز جنجال برانگیزی فقر را عامل اصلی آن دانست. ^[۴] در سال 2001 دولت گروهی از دانشمندان را که شامل تعدادی از مخالفین ایدز بودند ( کسانی که تفکر رایج در مورد ایدز را زیر سوال می‌بردند ) را برای دادن گزارش مامور کرد. بعد از گزارش آنها دولت اعلام کرد که سیاست خود را همچنان بر این فرضیه بنا می‌نهد که عامل ایدز HIV است ^[۵] منازعات در این مورد فروکش نکرده و سازمانهایی بمانند مبارزه عملیاتی و درمانی همچنان دولت را بخاطر واکنش کند در مقابل این اپیدمی به چالش‌های سیاسی و قانونی می‌کشانند. پناهندگان از کشورهای فقیرتر همراه با مهاجران DRC ، موزامبیک ، زیمباوه ، مالاوی و بسیاری دیگر که نماینده بخش‌های بزرگی از بخش غیر رسمی هستند به میزان بسیار بالایی وجود دارند. با میزان بالای بیکاری در کشورهای جنوب آفریقا بیگانه هراسی ترسی رایج در آنجا است و متولدین آْفریقای جنوبی احساس نفرت از مهاجرانی دارند که به نظر می‌رسد موقعیتهای شغلی آنها را به خطر می‌اندازند ترسی که بدلیل اقدام کارفرمایان آفریقای جنوبی در استخدام مهاجران بدلیل حقوق کمتر نسبت به شهروندان آفریقای جنوبی قابل توصیه‌است. این اتفاق مخصوصا در صنایع ساخت وساز ، جهانگردی کشاورزی و خدمات عمومی افتاده‌است. مهاجرین غیر قانونی همچنین به شدت مشغول تجارت غیر رسمی هستند. ^[۶]

گزارش امنیت آفریقا جلد 5 شماره 4، 1996:  چشم انداز استراتژیک مهاجرت غیر قانونی به آفریقای جنوبی</ref>
به هر حال بسیاری از مهاجرین در شرایط نامطلوبی به سر می‌برند و سیاست مهاجرت این کشور از سال 1994 به بعد سختگیرانه شده‌است.

^[۷]

[ویرایش] = کشاورزی =

جمعیت شناسی آفریقای جنوبی {{ آفریقای جنوبی دارای جمعیتی بیش از 47 میلیون باریشه‌ها ، فرهنگها زبانها و عقاید مختلف است سرشماری محاسبات آفریقای جنوبی در سال 2005 پنج رده نژادی را بدست داد که افراد می‌توانند با آن خود را طبقه بندی کنند. که آخرین رده بندی با عنوان مشخص نشده / دیگری پاسخ چندانی در برنداشت و نتایج آن رده بندی حذف شدند. ^[۱۶] نتایج برای دیگر طبقه بندی‌ها شامل 4/79 درصد سیاهپوست و 3/9 درصد سفید پوست و8/8 درصد رنگین پوست و آسیایی‌های آفریقای جنوبی / هندی یا آسیایی با 5/2 درصد بود این کشور رشد جمعیت سالانه 40/0 درصد دارد. [1] به مراتب اکثر جمعیت سیاهپوستان یا آفریقایی‌ها هستند ولی آنها نیز از لحاظ زبانی یا فرهنگی همگن نیستند. گروه‌های قومی اصلی شامل زولو ، خوسا ، باسوتو سوتوجنوبی ، باپلای ، سوتوشمالی ، مردم وندا ، تسوانا ، تسونگا ، سوازی و مردن ندبل می‌شود بعضی از آنها بمانند زولو ، شوسا ، باپدی و گروه‌های وندا فقط به آفریقای جنوبی تعلق دارند دیگر گروه‌ها در طول مرزهایشان با همسایگان آفریقای جنوبی پخش شده‌اند. گروه باسوتو همچنین گروه قومی اصلی در لسوتو است گروه قومی تسوانا اکثریت جمعیت بوتسوانا را تشکیل می‌دهد. گروه قومی سوازی گروه قومی اصلی در سوازیلند است مردم ندبل در متابللند در زیمباوه نیز یافت می‌شوند که در آنجا به‌عنوان مردم ندبل زیمباوه شناخته می‌شوند. این مردم ندبل در واقع مردم زولو هستند چون زبان آنها زولواست و آنها از نوادگان جنگجو امزیلیکاری هستند که از تعقیب وگریز درشاکا جان سالم به دربرد تا در آن نقطه از جهان به زندگی بپردازد. گروه قومی شانگان / تسونگا نیز در موزامبیک جنوبی یافت می‌شود که درآنجا به‌عنوان شانگانیها شناخته می‌شوند. جمعیت سفید پوست عمدتاً از مهاجران مستعمره‌ای ریشه دارند. هلند آلمان هوگونات فرانسه و بریتانیای کبیر از لحاظ زبانی و فرهنگی آنها به آفریکانسی‌ها که آفریکانسی صحبت می‌کنند و گروه‌های انگلیسی زبان تقسیم می‌شوند که بسیاری از آنها از مهاجران ریشه دارند. ببینید آنگلوآفریکانسی‌ها بسیاری از جوامع کوچک در حال مهاجرت در قرن اخیر به استفاده از زبان‌های دیگر ادامه می‌دهند. جمعیت سفید پوست به دلیل میزان کم زاد و ولد و مهاجرت در حال کاهش است عاملی که منجر به تصمیم گیری برای مهاجرت می‌شود بعضی‌ها از میزان بالای جنابت و سیاست‌های تبعیض مثبت دولت به‌عنوان عوامل این کاهش یاد می‌کنند. اصطلاح رنگین پوست هنوز در مورد افراد بانژادهای مختلط که از برده‌های آفریقای مرکزی وشرقی بدنیا آمده‌اند خویسانهای اصیل که در کیپ گودهپ زندگی می‌کردند سیاههای آفریقای اصیل سفید پوستان ( اغلب آفریکانسی‌های هلندی و مقیمان بریتانیایی

و ترکیب جوانیز مردم مالای هندیها مالاگاسی و دیگر اروپایی‌ها بمانند اروپاییها و افرادی با خون آسیاسی (مثل برمرایها ) بکار می‌رود. اغلب آنها به زبان آفریکاسی صحبت می‌کنند. خویان اصطلاحی برای توصیف 2گروه مجزا است. که از لحاظ فیزیکی دارای پوستی سفید ودارای قد و قامت کوتاه بودند. خوی خوی‌ها که توسط اروپایی‌ها هتنستوس نامیده می‌شدند روستایی بودند و در واقع از میان برده شدند.

سان‌ها که از سوی اروپایی‌ها بوش من نامیده می‌شدند شکارچی بودند. در میان جامعه رنگین پوستان می‌توان تعدادی از مهاجران اخیر را دید – رنگین پوستانی از رودسیا ]] قدیم ( اکنون با نام زیمباوه و نامیبیا بعلاوه مهاجرانی با ریشه مختلط از هند و برمه آنگلو – هندیها / آنگلو- برمه‌ای‌ها که با استقلال برمه و هند ازشان با آغوش باز استقبال شد قسمت عمده جمعیت آسیاییها در آفریقای جنوبی اصالتا هندی هستند که بسیاری از آنها از کارگران قرار دادی آورده شده از قرن 19 برای کار در مزارع شکر هستند که این مزارع در منطقه ساحلی شرقی قرار داشتند که بعدها به نام کوازولوناتل شناخته شد. همچنین گروهی مهم از چینی‌های در آفریقای جنوبی وجود دارند ( تقریباً صد هزار نفر ). = = = HIV / ایدز = = = بمانند بسیاری از کشورهای آفریقایی گسترش ایدز مشکلی جدی در آفریقای جنوبی است ^[۱۷]

ارتباط بین اچ آی وی که ابتدائا" از طریق تماس جنسی انتقال می‌یابد و ایدز از سوی رئیس جمهور و وزیر بهداشت رد شده‌است. آنها اصرار دارند که بسیاری از تلفات جانی در کشورشان بدلیل سوء تغذیه و درنتیجه فقر است و نه اچی آی وی ^[۱۸]

ایدز عمدتاً برکسانی که از لحاظ جنسی فعال هستند اثر می‌گذارد که نشان می‌دهد جمعیت شناسی کشور به آهستگی در حال تغییر است.اکثر مرگها مربوط به کسانی است که از لحاظ اقتصادی فعال هستند که منجر به این می‌شود که بسیاری از خانواده‌ها نان آور خود را از دست دهند. یتیمان ایدزی نتیجه این بیماری است که در بسیاری از موارد به مراقبت و حمایت مالی دولت وابسته‌اند. ^[۱۹] بر اساس تخمین‌ها 1100000 هزار یتیم در آفریقای جنوبی وجود دارد.

[۲۰]

سالمندان که معمولاً از سوی اعضای جوان خانواده‌ها حمایت می‌شوند نیز بیش از پیش به حمایت‌های مالی و دولتی وابسته می‌شوند. نکته .

[ویرایش] = فرهنگ =

[[Image:SafrikaIMG 8414.JPG|thumb|right|250px| ساختمان [ زندان ] در [ جزیره روبن ] محل نگهداری چندین مبارز [ آپارتاید /ضد آپارتاید ] شامل [ نلسون ماندلا ] که 28 سال در این زندان زندانی بودو در نهایت درزمان ریاست جمهوری کلرک آزاد شد.جزیره روبن جزو [ میراث فرهنگی ] سازمان [ یونسکو] است. [[ [[Image:SouthAfricaDecoratedHouses.jpg|thumb|right|250px|

خانه‌های مجلل در [ کوه‌های دراکنزبرگ ] .[[

{{ اصلی / فرهنگ آفریقای جنوبی {{

به علت تنوع نژادی در کشور آفریقای جنوبی ، فرهنگ " واحدی " در این کشور نمی‌توان یافت. امروزه تنوع غذایی در این کشور که متأثر از فرهنگ‌های مختلف حاضر در آن است باعث شده جهانگردان و حتی به سرمایه گذاری در تهیه آن دست بزنند. علاوه بر [ غذا ] [ موسیقی ] و [ رقص] هم از نمادهای فرهنگی این کشور هستند.

[ سبک غذا در آفریقای جنوبی ] بسیار [ وابسته به گوشت ] است و معمولاً در مجالسی با نام " [ برائی (braai) ] مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین آفریقای جنوبی یک تولید کننده قوی [ مشروب ] تبدیل شده‌است و برخی از بهترین [ تاکستان ]‌های جهان در دره‌های اطراف [ استلن بوش ] [ فرانس چوک ] [ پارل ][ باری دال] قرار دارند.

موسیقی آفریقای جنوبی نیز بسیار متنوع است.  بسیاری از نوزاندگانی که در دوران آپارتاید به زبان انگلیسی یا آفریکانس می‌خوانده‌اند سبک منحصر به فردی با نام [ واتیو (Kwaito) ] را پدید اورده‌اند.  از میان این افراد می‌توان به [ برندافاسی ] اشاره کرد. که با آهنگ “Weekend Special” که به زبان انگلیسی خواند به شهرت رسید.

از دیگر خوانندگان معروف می‌توان به [ لیدی اسمیت بلک مامبازو ] اشاره کرد و همچنین [ سوتو استرینگ کوارتت ] که موزیک کلاسیک را به سبک آفریقایی اجرا می‌کند. خوانندگان سفید پوست و رنگین پوست آفریقایی از سبک آفریقایی سنتی کمتر استفاده می‌کنند وبیشتر به سبک‌های اروپایی مانند گروه‌های متال غربی ( [سیتر]) تمایل نشان می‌دهند. موسیقی [آفریکانس ] دارای گونه‌های مختلفی است مانند [ استیو هافمیر ] [معاصر ] و گروه [ پانک راک ] [ فوکوف پلی سیکار ].

اکثریت جمعیت سیاه پوست این کشور هنوز در مناطق روستایی زندگی می‌کنند و از زندگی ساده و فقیرانه‌ای برخوردارند. با این وجود موسیقی ، و رقص سنتی توسط همین مردم زنده مانده‌است و هر چه سیاه پوستان [ شهری [ و یا [ غرب زده ] می‌شوند فرهنگ و سنت شان کمرنگ تر می‌شود. اغلب سیاه پوستان شهرنشین علاوه بر زبان ماروی خود [ زبان انگلیسی ] یا [آفریکانس ] صحبت می‌کنند متکلمان به [ زبان هایب خویسان ] که به زبان‌های رسمی نیستند بسیار اندک هستند این زبان یکی از هشت زبان به رسمیت شناخته شده در آفریقای جنوبی است عده اندکی از مردم هم به [ زبان‌های در معرض انقراض ] صحبت می