آفریغیان
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
آفریغیان (نامهای دیگر: آل افریغ، افریغیان کاث، آل عراق) دودمانی کهن از پادشاهان خوارزم است که از پیش از ۳۰۵م تا ۹۹۵م (۳۸۶-۳۸۵ق) فرمانروایی کردند. مرکز فرمانروایی آنها شهر کاث در خاور آمودریا بود. آل عراق ریشه خود را به کیخسرو میرساندند.
[ویرایش] پادشاهان
پس از افریغ، سردودمان آفریغیان، تا پایان دوره فرمانروایی آل عراق بر خوارزم، بیست و یک شاه از این دودمان بر خوارزم فرمانروایی کردند:
- بغذه
- سخسک
- اسکجموک یکم
- ازکاجوار یکم
- شاوش
- خامکری
- بوزکار
- ارثموخ
- سخر دوم
- شیری
- ازکاجوار دوم
- اسکجموک دوم
- شاوشفرن
- برکسیاثه (پرکسیاثه)
- عبدالله بن برکسیاثه
- منصور بن عبدالله
- عراق بن منصور
- محمد بن عراق
- ابو سعید احمد بن محمد
- ابو عبدالله محمد بن احمد
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] منابع
- انوشه، حسن(به سرپرستی). دانشنامه ادب فارسی: ادب فارسی در آسیای میانه. چاپ اول(ویراست دوم). تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، ۱۳۸۰. ISBN 964-422-417-5 (جلد اول).
- آلآفریغ در ایرانیکا[پیوند مرده]
