آشوت سوم

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
آشوت سوم
پادشاه ارمنستان
سلطنت ارمنستان: ۹۵۳–۹۷۷
القاب فاتح
زاده ۹۵۳ (میلادی)
درگذشته ۹۷۷ (میلادی)
بعد از آباص یکم
قبل از سمبات دوم
همسر ملکه خسروانوش
سلسله Bagrotuniflagx.jpg باگراتونی
پدر آباص یکم

آشوت سوم (به ارمنی Աշոտ Գ. Ողորմած، به لاتین Ashot III the Merciful معروف به فاتح و آشوت نیکوکار) پسر آباص یکم پنجمین پادشاه دودمان باگراتونی می‌باشد که از تاریخ ۹۵۳-۹۷۷ میلادی بر ارمنستان سلطنت کرد. آشوت سوم دو پسر داشت به نامهای سمبات دوم و گاگیک یکم که بعد از او به سلطنت رسیدند.[۱]

تاریخ[ویرایش]

آشوت سوم بعد از به سلطنت رسیدن توانست کشور را به تقویت و به گسترش خود در همه زمینه‌ها ادامه بدهد و قدرت کشور ارمنستان به جایی رسیده بود که می‌توانست در اندک مدت یک ارتش ۹۰۰۰۰ نفری مجهز کند و به میدان جنگ بفرستد.

آشوت سوم دوستی خلفای بغداد را از این راه برای خود بدست آورد که با یکی از زمامداران حکومت ساجیان و بین‌النهرین شمالی که پس از طغیان علیه خلیفه به ارمنستان حمله‌ور شده بود جنگید و اورا مغلوب کرد.[۲]

به هنگام جنگ ژان یکم (امپراتور بیزانس) با امپراتوری عرب، ارمنستان بسیار تلاش کرد تا مگر بتواند بیطرفی خود را حفظ کند و طرفین را وادارد که تمامیت ارضی کشورش را محترم بشمارند. لشکریان بیزانس شروع به پیشروی به سمت دشت استان موش کردند، به امید اینکه از ورای خاک ارمنستان ضربه قطعی به امپراتوری عرب بزنند، لیکن در برابر یک سپاه ۳۰۰۰۰ نفری که آشوت سوم در آن منطقه متمرکز کرده بود، قوای بیزانس از نقشه خود چشم پوشیدند و از خاک ارمنستان بیرون رفتند.

در زمان سلطنت این پادشاه ارمنستان بسط و گسترش زیادی پیدا کرد و ملت ارمنی توانست رو به ترقی و شکوفایی برود. این پادشاه پی‌های شهر آنی (شهر باستانی) را خود ریخت و برج و باروی آن را ساخت و پایتخت خود را به آنجا منتقل کرد.[۳]

آشوت سوم شهر قارص را در اختیار برادرش شاهزاده موشغ[۴] گذاشت تا بر آنجا حکومت کند، موشغ در آنجا اعلام استقلال کرد و ارمنستان دیگری تاسیس نمود که همان ایالت قارص بود، این عمل به زیان منافع ارمنستان بود، زیرا به وحدت آن لطمه می‌زد و کشور را رو به ضعف می‌برد. این شاهزاده بجای آن کار می‌بایست تمام نیروی خود را بکار می‌گرفت تا دیگر دو امیر نشین ارمنی باقی‌مانده یعنی امیرنشین واسپورکان و سیونیک را که هر یک برای خود مملکتی تشکیل داده بودند به کشور ضمیمه کند.

خلیفه بغداد از سلطان آشوت سوم برای خدماتی که آن پادشاه به او کرده بود سپاسگذاری کرد و به پاداش آن، هدایای گوناگونی برایش فرستاد که از آن جمله یک تاج پادشاهی بود. این تاج نشانه احترامی بود که خلیفه به شخصیت او می‌گذاشت.

آشوت سوم پادشاهی لایق و دلیر بود او جاه طلب و آدم بی ملاحظه‌ای نبود و این هر دو از ویژگیهای شخصیتی او بود او به جای کشور گشایی سعی به دفاع از کشور و به تحکیم پاسگاههای مهم واقع بر مرزهای مملکتش بسنده می‌کرد. ملتش به او لقب فاتح و آشوت نیکوکار داده بود.

او همه گنجینه‌های خود را در راه ساختن کلیساها و مدارس و بیمارستان و نواخانه‌ها خرج کرد. بر سر سفره اش اغلب در کنار خود فقیران را می‌نشانید، و اگر عاجزانی در میان آنان بودند خود او باکمال فروتنی به آنان خدمت می‌کرد. همسرش ملکه موسوم به خسروآنوش دیرهای ساناهین[۵] و آغپات[۶] را بنا نهاد.[۷][۸]

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. http://en.wikipedia.org/wiki/Ashot_III_of_Armenia
  2. هراند پاسدرماجیان. تاریخ ارمنستان. تهران: انتشارات زرین، ۱۳۷۷. ISBN ۹۶۴-۴۰۷-۰۱۳-۵.
  3. تاریخ ارمنستان نویسندگان: دکتر ک. س. خداوردیان، پروفسور ک. خ. سارگسیان، پروفسور ت. خ. هاکوپیان، پروفسور آ. گ. آبراهامیان، آکادمیسین پروفسور س. ت. یرمیان و آکادمیسین پروفسور م. گ. نرسیسیان مترجم: ا. گرمانیک جلد یکم (از دوران ماقبل تاریخ تا سده هجدهم) و جلد دوم (از سده نوزدهم تا ۱۹۷۱)
  4. mouchegh
  5. Sanahin Monastery
  6. Haghpat Monastery
  7. تورن بیز تاریخ سیاسی و مذهبی ارمنستان چاپ 1910 پاریس
  8. http://www.worldcat.org/title/histoire-politique-et-religieuse-de-larmenie/oclc/7065472/editions?referer=di&editionsView=true