آزمون مک‌نمار

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آزمون مک‌نمار (به انگلیسی: McNemar's test) از آزمونهای آماری ناپارامتری است که برای ارزیابی همانندی دو نمونه وابسته بر حسب متغیر دو جوابی استفاده می‌شود. متغیرها می‌توانند دارای مقیاسهای اسمی و یا رتبه‌ای باشند.

این آزمون در طرحهای ماقبل و مابعد می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد (یک نمونه در دو موقعیت مختلف). این آزمون مخصوصا برای سنجش میزان تاثیر عملکرد تدابیر به کار می‌رود.

ویژگی‌ها[ویرایش]

اگر متغیرها اسمی باشند، این آزمون بی‌بدیل است از عیوب این آزمون این است که جهت و اندازه تغییرات را محاسبه نمی‌کند و فقط وجود تغییرات را در نمونه‌ها در نظر می‌گیرد.

جستارهای وابسته[ویرایش]

منابع[ویرایش]