آزمون مرغابی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آزمون مرغابی نمونه‌ای از استدلال استقرایی است با این بیان که: «اگر چیزی شبیه اردک به نظر می‌رسد، مثل اردک شنا می‌کند و صدای اردک درمی‌آورد، آن چیز احتمالاً اردک است»

این آزمون در مواردی بکار میرود که بتوان شی نامعلومی را به وسیلهٔ علایم ذاتی آن شناسایی کرد. همچنین جزء مباحثات بغرنج در مورد اینکه هر چیزی الزاماً آنطور که بنظر میرسد نیست نیز محسوب میشود.

از این منطق در برنامه سازی کامپیوتر نیز، در زبان‌هایی مانند پایتون و روبی استفاده می‌شود که به آن نوع یابی مرغابی می‌گویند.