آزمایش سیفلیس در تاسکیگی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو
پزشکی در حال گرفتن خون جهت آزمایش‌های تاسکیگی.

یکی از بدنام ترین پرونده‌های مشکوک ایالات متحده امریکا در خصوص اخلاق پزشکی در قرن ۲۰ مربوط به آزمایش سیفلیس در تاسکیگی می‌باشد.[۱] این تحقیق در تاسکیگی انجام گرفت و خدمات بهداشت عمومی امریکا (PHS) با همکاری موسسه تاسکیگی از این تحقیق حمایت کردند.[۲] این تحقیق در سال ۱۹۳۲، زمانی که سیفلیس شیوع گسترده‌ای داشت و هیچ نوع درمان امن و موثری برای آن وجود نداشت آغاز شد.[۳] این تحقیق برای اندازه‌گیری میزان پیشروی سیفلیس درمان نشده طراحی شده بود. تا سال ۱۹۴۷، پنی‌سیلین به عنوان درمان موثر سیفلیس اعتبار یافت و به طور گسترده‌ای برای درمان این بیماری بکار گرفته شد. با این حال، پژوهشگران به مطالعه خود ادامه دادند و به کسانی که داوطلب درمان بودند پنی‌سیلین ندادند.[۲] این مسئله مورد بحث و بررسی قرار گرفت و برخی دریافتند که به بسیاری از افراد پنی‌سیلین داده شده بود.[۳] این تحقیق تا پایان سال ۱۹۷۲ ادامه یافت.[۲]

منابع[ویرایش]

  1. Katz RV, Kegeles SS, Kressin NR et al. (November 2006). "The Tuskegee Legacy Project: Willingness of Minorities to Participate in Biomedical Research". J Health Care Poor Underserved 17 (4): 698–715. doi:10.1353/hpu.2006.0126. PMC 1780164. PMID 17242525. 
  2. ۲٫۰ ۲٫۱ ۲٫۲ "U.S. Public Health Service Syphilis Study at Tuskegee". Centers for Disease Control and Prevention. 15 June 2011. Archived from the original on 25 April 2014. Retrieved 7 July 2010. 
  3. ۳٫۰ ۳٫۱ White, RM (13 March 2000). "Unraveling the Tuskegee Study of Untreated Syphilis". Archives of Internal Medicine 160 (5): 585–98. doi:10.1001/archinte.160.5.585. PMID 10724044.