آزمایش بالینی
| آزمایش بالینی | |
|---|---|
یک مطب و بیمار درحال آزمون کلینیک٬ واشنگتن جنگ جهانی اول. |
|
| آیسیدی-۹ | 89.7 |
| سمپ | D010808 |
آزمایش بالینی یا سمپتوماتولوژی(به انگلیسی: Clinical examination) یا آزمون کلینیکال که در زبان عام به نام معاینه شناخته میشود٬ در پزشکی و پرستاری به دانش درک و شناخت علائم پزشکی (ساین) و نشانههای بیماری (سمپتوم) گفته میشود که با حسهای پنجگانه معمولی و بدون نیاز به تجهیزات ویژه پزشکی٬ قابل شناخت و درک بوده و در نخستین مراجعه بیمار و بصورت سرپایی(درون مطب و کلینیک) توسط پزشک و یا پرستار تشخیص و مدرک میشوند. آزمون کلینیکال همواره همراه با شرححال بیمار باید تهیه شود چراکه بهترین گزارش از سمپتوم و نشانههای بیماری که در حقیقت تجربه خود بیمار از بیماری خویش است در شرححال یا آنامنسی درج شده و مجموع آزمونهای بالینی و شرححال پرونده پزشکی بیمار را تشکیل میدهند.
[ویرایش] ساختار
آزمایش کلینیک یا بالینی بر چهار اصل استوار است که همگی توسط حسهای پنچگانه معمولی قابل درک هستند. آزمون بالینی شامل چهار عمل زیر است:
- معاینه: شامل نگاه به تمام بدن بیمار از سر تا پا برای درک تفاوتها و مشکلات قابل دیدن از جمله قرمزی٬ تورم٬ تغییر رنگ در اندامها و زخمها و غیره.
- لمس: شامل لمس پوست و ایجاد فشار توسط انگشت بر روی ناحیه مورد نظر و درک و تشخیص تغییر و یا سختی و یا نرمی غیر طبیعی اندام زیر پوست و نیز تشخیص واکنش اندام درحال لمس.
- دق: ایجاد ضربه خفیف غیر مستقیم بر نواحی مختلف بدن و شناخت تغییرات در آنها.
- سمع: شنیدن وضعیت صوتی اندامها شامل قلب٬ ریه٬ پریستالسی روده و غیره.
پس از اینکه چهار عمل اصلی انجام گرفت و با توجه به گمانهزنی پزشک برای بیماریهای ممکن٬ پروسه با آزمایشهای تخصصی و متمرکز همچون نورولوژی٬ ارتوپدی و آزمونهایی چون تست تروسو و غیره ادامه مییابد.