آریتا

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آریتا (به ایتالیایی: Aria) شکل خلاصه شدهٔ آریا است و به معنی آریای کوچک می‌باشد. در درجهٔ اول به یک آواز تنها با همراهی ارکستر اطلاق می‌شود. همچنین گونه‌ای قطعه ی موسیقی آوازی نیز هست که در آن، خواننده موضوعی یا داستانی نسبتاً مستقل را روایت می‌کند. آریا بیشتر در اپرا دیده می‌شود هرچند که آهنگسازانی، آریاهایی بی ارتباط با اپرا نیز نوشته‌اند. اما این اصطلاح به معنی یک قطعهٔ سازی آرام و ملودیک نیز به‌کار می‌رود.

منابع[ویرایش]

  • فرزاد امیرانی. ۵۰ قطعه طبقه‌بندی شدهٔ گیتار کلاسیک. چاپ نخست. تهران: فرزاد امیرانی، ۱۳۸۰. ۴۹. ISBN 964-06-0152-7.