آرگومان پیش‌فرض

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

در برنامه‌نویسی آرگومان پیش‌فرض آرگومانی است که کاربر مجبور به مقدار دهی آن نیست. در برخی زبان‌های برنامه‌نویسی مانند ++C این قابلیت وجود دارد.

مثال[ویرایش]

int test(int m, int n=1){
    return m+n ;
}

تابع test دارای دو آرگومان m و n می‌باشد، فراخوانی این تابع به دو صورت زیر امکان پذیر است؛

حالت اول:

test(4, 5) ;

در این حالت مقدار هر دو پارامتر مشخص شده‌است، لذا در هنگام اجرای تابع، مقدار فرستاده شده برای پارامتر n در نظر گرفته می‌شود (خروجی تابع ۹ است).

حالت دوم:

test(4) ;

در این حالت تنها مقدار پارامتر m هنگام فراخوانی تابع مشخص شده‌است، لذا تابع در هنگام اجرا برای n از مقدار پیش فرض تعیین شده (در این مثال ۱) استفاده می‌کند (خروجی تابع ۵ است).

منبع[ویرایش]

http://en.wikipedia.org/wiki/Default_arguments