آرگومان پیشفرض
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارائهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع در آینده مردود و حذف خواهندشد. |
 |
این مقاله نیازمند تمیزکاری است. لطفاً تا جای امکان آنرا از نظر املا، انشا، چیدمان و درستی بهتر کنید، سپس این الگو را از بالای مقاله بردارید. محتویات این مقاله ممکن است غیر قابل اعتماد و نادرست یا جانبدارانه باشد یا قوانین حقوق پدیدآورندگان را نقض کرده باشد. |
در برنامهنویسی آرگومان پیشفرض آرگومانی است که کاربر مجبور به مقدار دهی آن نیست. در برخی زبانهای برنامهنویسی مانند ++C این قابلیت وجود دارد.
مثال [ویرایش]
int test(int m, int n=1){ return m+n ; }
تابع test دارای دو آرگومان m و n میباشد، فراخوانی این تابع به دو صورت زیر امکان پذیر است؛
حالت اول:
test(4, 5) ;
در این حالت مقدار هر دو پارامتر مشخص شدهاست، لذا در هنگام اجرای تابع، مقدار فرستاده شده برای پارامتر n در نظر گرفته میشود (خروجی تابع ۹ است).
حالت دوم:
test(4) ;
در این حالت تنها مقدار پارامتر m هنگام فراخوانی تابع مشخص شدهاست، لذا تابع در هنگام اجرا برای n از مقدار پیش فرض تعیین شده (در این مثال ۱) استفاده میکند (خروجی تابع ۵ است).
