آرامگاه آفاق‌خواجه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ‏۲۳″ ۰۱′ ۷۶°شرقی ‏۲۶″ ۲۹′ ۳۹°شمالی / ۷۶٫۰۲۳۰۶غرب ۳۹٫۴۹۰۵۶جنوب / -۷۶٫۰۲۳۰۶;-۳۹٫۴۹۰۵۶

آرامگاه آفاق‌خواجه در نزدیکی کاشغر.
Kashgar-apakh-hoja-d02.jpg

آرامگاه آفاق‌خواجه (به زبان اویغوری: ئاپاق خوجا مازیری) مقدس‌ترین زیارتگاه مسلمانان در استان سین‌کیانگ چین است. در زبان چینی به آن نام «آرامگاه خاتون خوشبو» (شیانفی، ملکه نیمه‌افسانه‌ای چینی) داده‌اند.

این آرامگاه در ۵ کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر کاشغر، در روستای آی‌زیارت (یغدو، هاآوهان) واقع شده‌است.

آرامگاه آفاق‌خواجه در حدود سال ۱۶۴۰ و به عنوان مزار محمد یوسف، از پیران نقشبندی اهل آسیای میانه که در اوایل سده هفدهم به منطقه آلتی‌شهر آمده‌بود ساخته شد. پس از آن فرزند و جانشین معروف‌تر محمد یوسف یعنی آفاق‌خواجه در این مکان به خاک سپرده‌شد.

در بقعه و خانقاه آفاق خواجه کتیبه‌ها و الواح متعدد ارسی هم‌چنین مادّه‌تاریخ‌های منظوم و بعضی به طرز ابجد و تصریح است که از دشوارترین انواع‏ ماده‌تاریخ‏سازی بشمار می‌آید. در اعتکاف‌خانهٔ افزوده‌شده به زاویهٔ خانقاه ماده‌تاریخی است به شعر فارسی مورخ به سال ۱۳۴۸ قمری بر لوحی از آجر تراش.[۱]

این کتیبه و نظایر متعدد آن و متون‏ و قرائن بسیار دیگر، همچنین یادبادهای سالخوردگان هم از آن روزگاران، مسلّم می‏دارد که‏ زبان فارسی تا پیش از ۱۹۳۶ که تدریس آن بوسیلهٔ حکومت شن سی تسای‏ تحریم شد در این محل از زبان‌های نوشتاری بوده‌است.[۲]

نگارخانه [ویرایش]

منابع [ویرایش]

  1. بختیار، مظفر: فارسی در چین. در: مجله «آینده»، سال هفدهم، آذر تا اسفند ۱۳۷۰ - شماره ۹-۱۲. (از صفحه ۸۶۵ تا ۸۶۷).
  2. بختیار، مظفر: فارسی در چین. در: مجله «آینده»، سال هفدهم، آذر تا اسفند ۱۳۷۰ - شماره ۹-۱۲. (از صفحه ۸۶۵ تا ۸۶۷).
جستجو در ویکی‌انبار در ویکی‌انبار پرونده‌هایی دربارهٔ آرامگاه آفاق‌خواجه موجود است.