آرامگاه آفاق‌خواجه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

مختصات: ۳۹°۲۹′۲۶″ شمالی ۷۶°۰۱′۲۳″ شرقی / ۳۹.۴۹۰۵۶° شمالی ۷۶.۰۲۳۰۶° شرقی / 39.49056; 76.02306

آرامگاه آفاق‌خواجه در نزدیکی کاشغر.
Kashgar-apakh-hoja-d02.jpg

آرامگاه آفاق‌خواجه (به زبان اویغوری: ئاپاق خوجا مازیری) مقدس‌ترین زیارتگاه مسلمانان در استان سین‌کیانگ چین است. در زبان چینی به آن نام «آرامگاه خاتون خوشبو» (شیانفی، ملکه نیمه‌افسانه‌ای چینی) داده‌اند.

این آرامگاه در ۵ کیلومتری شمال شرقی مرکز شهر کاشغر، در روستای آی‌زیارت (یغدو، هاآوهان) واقع شده‌است.

آرامگاه آفاق‌خواجه در حدود سال ۱۶۴۰ و به عنوان مزار محمد یوسف، از پیران نقشبندی اهل آسیای میانه که در اوایل سده هفدهم به منطقه آلتی‌شهر آمده‌بود ساخته شد. پس از آن فرزند و جانشین معروف‌تر محمد یوسف یعنی آفاق‌خواجه در این مکان به خاک سپرده‌شد.

در بقعه و خانقاه آفاق خواجه کتیبه‌ها و الواح متعدد ارسی هم‌چنین مادّه‌تاریخ‌های منظوم و بعضی به طرز ابجد و تصریح است که از دشوارترین انواع ماده‌تاریخسازی بشمار می‌آید. در اعتکاف‌خانهٔ افزوده‌شده به زاویهٔ خانقاه ماده‌تاریخی است به شعر فارسی مورخ به سال ۱۳۴۸ قمری بر لوحی از آجر تراش.[۱]

این کتیبه و نظایر متعدد آن و متون و قرائن بسیار دیگر، همچنین یادبادهای سالخوردگان هم از آن روزگاران، مسلّم میدارد که زبان فارسی تا پیش از ۱۹۳۶ که تدریس آن بوسیلهٔ حکومت شن سی تسای تحریم شد در این محل از زبان‌های نوشتاری بوده‌است.[۲]

نگارخانه[ویرایش]

منابع[ویرایش]

  1. بختیار، مظفر: فارسی در چین. در: مجله «آینده»، سال هفدهم، آذر تا اسفند ۱۳۷۰ - شماره ۹-۱۲. (از صفحه ۸۶۵ تا ۸۶۷).
  2. بختیار، مظفر: فارسی در چین. در: مجله «آینده»، سال هفدهم، آذر تا اسفند ۱۳۷۰ - شماره ۹-۱۲. (از صفحه ۸۶۵ تا ۸۶۷).