آذر ماجدی

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آذر ماجدی فعال سیاسی کمونیست ایرانی و حقوق زنان و رئیس سازمان آزادی زن و عضو کنونی کمیته مرکزی حزب کمونیست کارگری ایران است.

او همچنین عضو هیئت اجرایی سازمان بین المللی سازمان ابتکار فمینیستی اروپایی (European Feminist Initiative) که در حوزه سکولاریزم و حقوق زنان در مناطق اروپا و خاورمیانه فعالیت می‌کند است.[۱]

او سابقهٔ ریاست دفتر سیاسی حزب کمونیست کارگری ایران (حککا) را دارد و همیشه از مقامات بالای این حزب به حساب می‌آمده است[۲] در سال ۱۹۹۱ که منصور حکمت حزب کمونیست کارگری ایران را بنیان نهاد، آذر ماجدی از حزب کمونیست ایران خارج شده و عضو حزب جدید شد. هنگامی که در اوت ۲۰۰۴ حکمتیست‌ها از حزب کمونیست کارگری منشعب شدند، آذر ماجدی در حزب کمونیست کارگری ماند.[۱] پس از این که در دسامبر ۲۰۰۶ به همراه چهار نفر دیگر «فراکسیون اتحاد کمونیسم کارگری» را بنیان گذاشت با مخالفت‌های بسیاری از سوی اکثریت رهبری حزب مواجه شد. نهایتا در پلنوم ۲۷ او و سایر بنیانگذران فراکسیون حتی به دفتر سیاسی نیز انتخاب نشدند. این اولین بار از زمان تأسیس این حزب بود که ماجدی به دفتر سیاسی انتخاب نمی‌شد.

آذر ماجدی به سفارش شفاهی منصور حکمت (که توسط خود او، علی جوادی و کورش مدرسی شنیده شده است) نوعی مسئولیت نشر و ویرایش آثار حکمت را به عهده دارد و برای انتشار آثار او، «بنیاد منصور حکمت» را تأسیس کرده است و در واقع بنیان گذار و رئیس کنونی این بنیاد است. البته این «حق» و کلا مسئلهٔ آثار حکمت توسط بسیاری و بخصوص حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست برداشت‌های متفاوتی دارد و مبنای جدل‌های بسیاری بین حزب کمونیست کارگری ایران و حزب کمونیست کارگری ایران-حکمتیست بوده است.[۳]

آذر ماجدی تا آخرین روز عمر وی، همسر منصور حکمت بود.

او در دسامبر ۲۰۰۶ به همراه علی جوادی، سیاوش دانشور، نسرین رمضانعلی و هما ارجمند، فراکسیون "اتحاد کمونیسم کارگری" را در حزب کمونیست کارگری ایران تأسیس کردند. این فراکسیون با مخالفت اکثریت رهبری این حزب روبرو شد و باعث جدال‌های بسیاری گشت. در پلنوم ۲۷ حزب او به همراه سایر بنیانگذاران فراکسیون، از راهیابی به دفتر سیاسی بازماندند. او و فراکسیون این اقدام سایر اعضای کمیته مرکزی را محکوم کردند و علیه پلنوم ۲۷ اظهارات مختلفی کردند.

در ماه مه ۲۰۰۷ حزب اتحاد کمونیسم کارگری از حککا جدا شد و ماجدی در هیئت رهبری حزب جدید قرار گرفت.[۱]

پانویس[ویرایش]

  1. ۱٫۰ ۱٫۱ ۱٫۲ جنبش آزادی زن در ایران، نشریه شهروند، فرح طاهری (گفت وگو با آذر ماجدی)، ۱۶ سپنامبر ۲۰۱۰، بازدید در ۳۰ آبان ۱۳۹۰
  2. اطلاعيه پايانى پلنوم بيست و دوم کميته مرکزى حزب، وب‌گاه روزنه
  3. rowzane.com

پیوند به بیرون و منبع[ویرایش]