آذرشهر
از ویکیپدیا، دانشنامهٔ آزاد
 |
برای اثباتپذیری کامل این مقاله به منابع بیشتری نیاز است یا منابع ارایهشده بهدرستی ارجاع داده نشدهاند. لطفاً با توجه به شیوهٔ ویکیپدیا برای ارجاع به منابع با ارایهٔ منابع معتبر این مقاله را بهبود بخشید. مطالب بیمنبع ممکن است در آینده حذف شوند. |
| آذرشهر |
||
|---|---|---|
 |
||
| اطلاعات کلی | ||
| نام رسمی: | آذرشهر | |
| کشور: | ایران  |
|
| استان: | آذربایجان شرقی | |
| شهرستان: | آذرشهر |
|
| بخش: | حومه |
|
| نامهای قدیمی: | توفارقان |
|
|
||
| مردم |
||
| جمعیت | ۳۶٬۸۰۱ نفر |
|
| زبانهای گفتاری: | ترکی آذربایجانی |
|
| مذهب: | شیعه |
|
| جغرافیای طبیعی |
||
| ارتفاع از سطح دریا: | ۱٬۳۹۰ متر |
|
| اطلاعات شهری |
||
| رهآورد: | لپه، گردو، قالی |
|
| پیششماره تلفنی: | ۰۴۱۲۴۲۲ | |
آذَرشَهر یکی از شهرهای استان آذربایجان شرقی و مرکز شهرستان آذرشهر میباشد. این شهر با ۳۶٬۸۰۱ نفر جمعیت در سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بهعنوان هشتمین شهر پرجمعیت استان آذربایجان شرقی محسوب میگردد. شهر آذرشهر در شرق دریاچهٔ ارومیه و غرب کوه سهند واقع شدهاست و آب و هوای بسیار مطبوعی دارد. ارتفاع این شهر از سطح دریا ۱٬۳۹۰ متر میباشد. آذرشهر در ۶۰ کیلومتری جنوب غرب تبریز و ۶۸۴ کیلومتری شمال غرب تهران قرار گرفتهاست.
فهرست مندرجات |
[ویرایش] وجه تسمیه
واژهٔ «آذرشهر» که امروزه به این شهر اطلاق میشود، در دورهٔ سلطنت رضاشاه پهلوی و پس از آنکه روستای قبلی به شهر تبدیل شد و ساختمان شهرداری در آن احداث گردید، بر آن گذارده شد. نام قدیم این شهر «دهخوارقان» بودهاست که البته به اسامی مختلف دیگر از قبیل «دهخرقان» و «توفارقان» نیز مشهور بودهاست. معنای واژهٔ دهخوارقان همانگونه که در خود واژه نیز به آن اشاره شدهاست، ده یا محل سکونت ایل «خوارقان» یا «خرقان» میباشد که به احتمال زیاد بهدلیل سکونت این ایل در منطقهٔ آذرشهر، دهخوارقان خوانده شدهاست.
[ویرایش] مردم
اهالی آذرشهر همچون اهالی سایر مناطق استان آذربایجان شرقی به زبان ترکی آذربایجانی و به لهجهٔ محلی خود که تفاوتهای گفتاری بسیار اندکی با لهجهٔ تبریز دارد، سخن میگویند.
شغل اکثر ساکنان این شهر کشاورزی و دامداری میباشد که البته امروزه با ایجاد ادارات دولتی و خصوصی و نیز احداث «شهرک صنعتی شهید سلیمی» در حومهٔ آذرشهر، شماری از اهالی این شهر بهکار در اینگونه مراکز مشغول شدهاند. قالیبافی نیز در بین برخی از اهالی آذرشهر -بهخصوص بانوان- رایج است.
جمعیت آذرشهر بر پایهٔ سرشماری عمومی نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ خورشیدی، بالغ بر ۳۶٬۴۷۵ نفر بودهاست که از این تعداد ۱۸٬۵۴۸ نفر مرد و ۱۷٬۹۲۷ نفر زن بودهاند. همچنین تعداد خانوارهای ساکن این شهر ۹٬۸۵۴ خانوار بودهاست.[۱]
[ویرایش] جغرافیا
شهر آذرشهر در مشرق کوه سهند و در مغرب دریاچهٔ ارومیه و در منطقهای بسیار حاصلخیز پدید آمدهاست. این شهر از یک سو بهدلیل نزدیکی به کوه سهند از آب و هوایی نسبتاً سرد برخوردار گشتهاست و از سوی دیگر بهجهت نزدیکبودن به دریاچهٔ ارومیه آب و هوای نسبتاً مرطوب و ملایمی دارد. بهطور کلی آب و هوای آذرشهر در زمستانها سرد و در تابستانها مرطوب و خنک است.
[ویرایش] محصولات
عمدهترین محصول کشاورزی شهر آذرشهر که در واقع اصلیترین سوغات این شهر بهشمار میآید، لپهٔ آن است که در سراسر آذربایجان باعنوان «لپهٔ آذرشهر» شهرت فراوانی پیدا کردهاست و بهعبارت دیگر به مهمترین منبع درآمد مردم این شهر تبدیل شدهاست.
از محصولات دیگر آذرشهر میتوان بهگردو اشاره کرد که غالباً در اطراف این شهر و در دهستانهای قبلهداغی و قاضیجهان و نیز در بخش گوگان تولید میشود.
[ویرایش] مشاهیر
از مشاهیر آذرشهر میتوان به «آشیق عباس توفارقانلی» و «سعیده آهنگری دهخوارقانی» اشاره کرد.
[ویرایش] منابع
[ویرایش] جستارهای وابسته
[ویرایش] پیوند به بیرون
| بخش حومه | |
|---|---|
| ایران > استان آذربایجان شرقی > شهرستان آذرشهر > بخش حومه |
|
| دهستانها | روستاها |
| شیرامین |
الوانق • پیرچوپان • خانقاه • داشکسن • زینتلو • سیلاب • شیرامین • کوخالو |
| قبلهداغی |
امیردیزج • خراجو • دینآباد • قدمگاه • قوشقوا • کلوانق • نادیلو • هفتچشمه |
| قاضیجهان |
آخیجهان • دیزج آقاحسن • غلهزار • قاضیجهان |
| ینگجه |
چراغیل • خانمیر • داشآلمالو • صغایش • قاضیکندی • قرمزیگل • گواهر • ینگجه |
| مرکز بخش: شهر آذرشهر | |
