آدولف برژه

از ویکی‌پدیا، دانشنامهٔ آزاد
پرش به: ناوبری، جستجو

آدولف پتروویچ برژه (به روسی: Адольф Петрович Берже) ‏ (۲۸ ژوئیه ۱۸۲۸ – ۳۱ ژانویه ۱۸۸۶) دیوانسالار و خاورشناس روسی و دوستدار تاریخ و فرهنگ قفقاز جنوبی بود.

زندگی‌نامه[ویرایش]

زیستگاهش سن پترزبورگ بود، زاده از پدری فرانسوی و مادری آلمانی، و به هر سه زبان روسی و آلمانی و فرانسوی مسلط بود و خاورشناسی را در دانشگاه ایالتی سن پترزبورگ خواند. او در ۱۸۵۱ با سمت صدراعظمِ نایب السلطنه قفقاز[۱] -شاهزاده میخائیل ورونتسف[۲]- به قفقاز گسیل‌شد. او در سال‌های ۱۸۵۳ و ۱۸۵۵ دو سفر علمی به ایران داشت. برژه از سال ۱۸۶۴ تا هنگام مرگ کرسی باستانشناسی قفقاز به مرکزیت تفلیس را دارا بود.
او در ۱۸۶۴ درگذشت و از خود شماری جستار از تاریخ قفقاز و خاورمیانه، شامل مجموعه مقالات جاودانه‌ی ۱۱ جلدی به‌نام "جستارها، گردآوری شده در صدر هیئت نایب‌السلطنه قفقاز، از ۱۸۶۶ تا ۱۸۸۶، تفلیس"[۳] که جلد پایانی آن پس از مرگ برژه چاپ شد.

برخی نوشته‌های او منبع خوبی برای بررسی زندگی میرزا شفیع واضح تبریزی و ار تباط او با فریدریش مارتین فون بودنشدت می‌باشد. [۴]

جستارهای وابسته[ویرایش]

فریدریش مارتین فون بودنشدت
میرزا شفیع واضح تبریزی

پانویس[ویرایش]

  1. Viceroyalty of the Caucasus
  2. Mikhail Semyonovich Vorontsov
  3. Acts, collected by the Archaeological Commission at the Directorate of the Viceroy of the Caucasus (Актов, собранных кавказской археологической комиссией главного управления наместника кавказского; Tiflis, 1866–1886)
  4. محمدعارف؛ ادبیات آذربایجان؛ برگ ۴۷